Wielu frankowiczów zastawia się, czy warto wcześniej spłacać kredyt hipoteczny, aby uwolnić się od ryzyka związanego z kursem franka. Te wątpliwości dzisiaj są szczególnie aktualne ze względu na prognozy ekspertów, które przewidują, że kurs franka będzie z każdym miesiącem coraz wyższy. Czy w obecnej sytuacji wcześniejsza spłata kredytu hipotecznego to optymalne rozwiązanie?Nadpłata kredytu hipotecznego – czy to się opłaca?Na ogólne pytanie, czy opłaca się nadpłacać kredyt hipoteczny, odpowiedź brzmi co do zasady – to zależy. Jednak w przypadku aktualnej sytuacji frankowiczów spłata kredytu hipotecznego przed czasem jest zdecydowanie niekorzystnym rozwiązaniem. Istnieją jednak pewne okoliczności, kiedy nadpłaty mogą być korzystne dla posiadaczy kredytów walutowych. Dzieje się tak wtedy, gdy aktualny kurs danej waluty jest niski i przewidujemy jej wzrost w przyszłości. W ten sposób kredytobiorca może zaoszczędzić sporo pieniędzy w stosunku do tego, gdyby spłacał raty zgodnie z harmonogramem kredytu. Choć nadal należy pamiętać, że możliwość wcześniejszej spłaty, czy nadpłaty kredytu prawie zawsze wiąże się z dodatkową prowizją dla banku. Czy zatem frankowicze w ogóle powinni zadawać sobie pytanie: „jak szybciej spłacić kredyt hipoteczny”? Otóż szybsza spłata kredytu hipotecznego przy obecnym wysokim kursie CHF/PLN jest rozwiązaniem, na którym możemy dużo stracić. Nie tylko dlatego, że najprawdopodobniej będziemy musieli i tak zapłacić znaczenie więcej niż początkowo od banku pożyczaliśmy, ale również dlatego, że spłata kredytu hipotecznego przed terminem może w pewnym stopniu skomplikować naszą sprawę w sądzie przeciwko bankowi, jeżeli zamierzamy pozwać bank i odzyskać nienależnie pobierane od nas można wcześniej spłacić kredyt hipoteczny? Jakie niesie to ze sobą ryzyko w przypadku pozwania banku?Oczywiście, co do zasady, wcześniejsza spłata rat nie wyłącza możliwości skutecznego wystosowania roszczeń przeciwko bankowi na drodze sądowej, jednak należy mieć na względzie pewne ryzyko płynące w tym zakresie z regulacji kodeksu cywilnego. Bowiem zgodnie z art. 411 kc:Nie można żądać zwrotu świadczenia:1) jeżeli spełniający świadczenie wiedział, że nie był do świadczenia zobowiązany, chyba że spełnienie świadczenia nastąpiło z zastrzeżeniem zwrotu albo w celu uniknięcia przymusu lub w wykonaniu nieważnej czynności prawnej;(…)4) jeżeli świadczenie zostało spełnione, zanim wierzytelność stała się zatem ryzyko, że kredytodawca będzie próbował się powołać na powyższy przepis prawny w przypadku sporu sądowego. Oczywiście zasadność powołania się przez bank na art. 411 kodeksu cywilnego bardzo łatwo poddać w pierwsze w tej sytuacji zachodzi ta okoliczność, że kredytobiorca uiszczał świadczenie w celu uniknięcia przymusu. Przymus na gruncie powyższego artykułu prawnego interpretowany jest bardzo szeroko i obejmuje on wypadki zarówno grożącego przymusu albo przymusowego położenia. Dlatego w niniejszym przypadku spłata zobowiązania wobec banku może być postrzegana jako zapobiegnięcie przymusowi i znalezieniu się w niekorzystnym położeniu. W końcu konsumentowi niespłacającemu rat kredytu grozi wpis do Biura Informacji Kredytowej, co w przyszłości może negatywnie oddziaływać na jego możliwość zaciągania jakichkolwiek innych zobowiązań. Ponadto w takiej sytuacji mógłby zostać poddany procedurze windykacji łącznie z możliwością utraty drugie przepis ten jest bezskuteczny w sytuacji wykonywania nieważnej czynności prawnej. W większości przypadków umowa o kredyt we franku jest bezskuteczna od samego początku jej zawarcia, bowiem zawiera klauzule abuzywne, po usunięciu których dana umowa nie może już dalej chcesz się upewnić, czy Twój kredyt zawiera klauzule abuzywne, zachęcamy do pobrania mapy klauzul niedozwolonych. Pamiętaj jednak, że nie jest to zbiór zamknięty i jeżeli nie odnajdziesz w nim zapisów znajdujących się w Waszej umowie, nie oznacza to, że dana umowa jest zgodna z prawem i nie zawiera zapisów jeżeli spłaciłeś już swój kredyt w całości, to nadal możesz skutecznie pozwać bank. Wciąż przysługuje Ci prawo do odzyskania wszystkich nadpłaconych rat i innych niesłusznie pobranych opłat, które uiszczałeś w ciągu ostatnich 10 lat, licząc od daty wniesienia sprawy do spłata kredytu hipotecznego a zwrot odsetekPewną korzyścią przy wcześniejszej spłacie kredytu mieszkaniowego jest zwrot odsetek. Zgodnie z art. 39 Ustawy o kredycie hipotecznym oraz o nadzorze nad pośrednikami kredytu hipotecznego i agentami w sytuacji przedterminowej spłaty kredytu hipotecznego całkowity jego koszt zostaje Ustawy o kredycie hipotecznym oraz o nadzorze nad pośrednikami kredytu hipotecznego i agentami:Koszt kredytu hipotecznego w przypadku jego spłaty przed terminem W przypadku spłaty całości kredytu hipotecznego przed terminem określonym w umowie o kredyt hipoteczny całkowity koszt kredytu hipotecznego ulega obniżeniu o odsetki i inne koszty kredytu hipotecznego przypadające za okres, o który skrócono obowiązywanie tej umowy, chociażby konsument poniósł je przed tą spłatą. W przypadku spłaty części kredytu hipotecznego przed terminem określonym w umowie o kredyt hipoteczny przepis ust. 1 stosuje się prowizji za wcześniejszą spłatę kredytu hipotecznegoPamiętaj, że odsetki to nie jest jedyny koszt pożyczki od banku. Dlatego konsumentowi w przypadku przedterminowej spłaty kredytu przysługuje również zwrot prowizji. Prawo to wynika z art. 49 Ustawy o kredycie konsumenckim, który brzmi: W przypadku spłaty całości kredytu przed terminem określonym w umowie, całkowity koszt kredytu ulega obniżeniu o te koszty, które dotyczą okresu, o który skrócono czas obowiązywania umowy, chociażby konsument poniósł je przed tą spłatą. W przypadku spłaty części kredytu przed terminem określonym w umowie, ust. 1 stosuje się to, że jeśli już wcześniej spłaciłeś kredyt hipoteczny, a mimo to poniosłeś pełne koszty kredytu, to masz prawo ubiegać się o zwrot od banku proporcjonalnej części poniesionych kosztów, wyliczonej w sposób liniowy. Prawo do zwrotu prowizji w przypadku wcześniejszej spłaty kredytu zostało potwierdzone zarówno przez wyrok TSUE (sprawa C-383/18), jak i stanowisko Rzecznika Finansowego i Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w sprawie interpretacji art. 49 ustawy z dnia 16 maja 2016 przygotować wniosek o wcześniejszą spłatę kredytu?Podanie o wcześniejszą spłatę kredytu należy przekazać bankowi, w którym wziąłeś pożyczkę. Wówczas należy wypełnić odpowiedni formularz, uzupełniając go o nasze podstawowe dane osobowe oraz numer konta bankowego, z którego ma zostać pobrana suma na wcześniejszą spłatę wniosku należy określić, jaką kwotę chcemy przekazać kredytodawcy. Można złożyć wniosek zarówno o całkowitą spłatę kredytu hipotecznego, jaki i tylko o nadpłatę. W przypadku nadpłaty kredytu należy określić, w jakim celu przekazana kwota ma być rozdysponowana. Konsument może nadpłatę przeznaczyć na skrócenie okresu kredytowania lub na zmniejszenie wysokości comiesięcznej raty bez zmiany terminu spłata kredytu a pozew bankuJak wspomnieliśmy już na początku niniejszego artykułu, dla posiadaczy kredytów walutowych dobry moment, kiedy warto nadpłacać kredyt hipoteczny, czy też całkowicie spłacić kredyt, jest wtedy, gdy kurs waluty jest niski. Obecna sytuacja na rynku walutowym nie powinna zachęcać frankowiczów do tego typu działań. Kurs CHF jest bardzo wysoki i z całą pewnością przedterminowe spłacenie zobowiązania wobec banku może być opcją bardzo niekorzystną. Znacznie lepszym rozwiązaniem na pozbycie się toksycznego kredytu w szwajcarskiej walucie jest pozew banku. Pamiętaj, że przed złożeniem pozwu, czy już trakcie prowadzenia sporu, w sytuacji określonej przepisami prawa masz prawo do skorzystania z ustawowych wakacji kredytowych. Ponadto po złożeniu pozwu istnieje możliwość złożenia wniosku do sądu o zabezpieczenie roszczenia, które w przypadku pozytywnego rozpatrzenia wiąże się z zupełnie legalnym i zgodnym z prawem zwolnieniem z obowiązku uiszczania comiesięcznych rat aż do ogłoszenia prawomocnego jednak już wcześniej zdecydowałeś się na nadpłatę kredytu, czy też jego spłatę w całości, to nadal można odzyskać niesłusznie pobrane przez bank pieniądze. Roszczenie wobec banku w sytuacji frankowiczów przedawnia się po 10 latach, jeśli więc ostatnia płatność raty kredytu nie nastąpiła wcześniej niż 10 lat temu, to nadal masz szanse odzyskać swoje pieniądze. Należy pamiętać, że obecna sytuacja prawna jest niezwykle sprzyjająca dla kredytobiorców. A z doświadczonym specjalistą i liderem na rynku pomocy dla frankowiczów, jakim jest Życie Bez Kredytu, ryzyko porażki w sądzie jest minimalne. Członkowie naszej społeczności jeszcze ani razu nie przegrali prawomocnym wyrokiem w sądzie!

Złotówkowicze powtarzają historię frankowiczów. Banki nie informowały o ryzyku związanym z WIBOR Gwałtownie rosnące stopy procentowe, a za nimi rosnący WIBOR boleśnie odbija się na portfelach osób posiadających kredyt w złotówkach. Obecnie złotówkowicze płacą już o ponad 100% droższą ratę niż jeszcze w ubiegłym roku. Taka podwyżka może być nie do udźwignięcia dla wielu polskich rodzin, które w związku z bardzo wysoka ratą kredytu mogą popaść w poważne kłopoty finansowe. Żyjemy w społeczeństwie i trudna sytuacja finansowa tak licznej grupy jest równoznaczna z pogorszeniem sytuacji ekonomicznej całej gospodarki. Co prawda, rząd wprowadził dla kredytobiorców złotowych wakacje kredytowe, jednak jest to pomoc doraźna i nie stanowi rzeczywistego rozwiązania problemu. Istotą problemu jest nieuczciwa działalność banków. Już wcześniej banki zarabiały ogromne pieniądze kosztem frankowiczów, a dziś otrzymują olbrzymie zyski z kredytów w złotówkach. Przez długi czas, głównie za sprawą bankowego lobby, pokutowało niesłuszne przeświadczenie, że całą winę za problem z frankiem ponoszą frankowicze. Dzisiaj już widzimy, że złotówkowicze zostali tak samo oszukani przez banki jak posiadacze kredytów waloryzowanych do CHF. W dodatku poważne złamanie prawa to nosi dokładnie takie same znamiona, które cechowały przekręt frankowy. W większości przypadków banki nie informowały kredytobiorców złotowych o ryzyku związanym z WIBOR. Jeszcze w 2017 roku WIBOR utrzymywał się na poziomie 1,78%, a dziś wynosi już 7,3%. Złotówkowicze wyznają, że co prawda otrzymali informację o tym, iż stopa WIBOR jest zmienna. Jednak gdy pytali doradcę w banku, jak bardzo może wzrosnąć ta stopa, to otrzymywali informację, że stawka ta urośnie maksymalnie o 3-4%. Złotówkowicze również nie mieli żadnej szansy na wzięcie kredytu ze stałym WIBORem. Banki takich kredytów po prostu nie oferowały. Co więcej, na dzisiejsze zapytania o kredyt ze stałym WIBORem banki odpisują swoim klientom, że nie mają takiej zdolności kredytowej. W efekcie mamy do czynienia z sytuacją kuriozalną. W ocenie kredytodawców klienci nie mają zdolności kredytowej, aby wziąć kredyt ze stałym oprocentowaniem, ale ci sami klienci mogą dostać kredyt ze zmiennym WIBORem, który jest droższy. WIBOR w kredytach złotowych jest wirtualnym zapisem tak samo jak franki w kredytach frankowych Zdaniem wielu ekspertów uczciwość i zasadność stawki WIBOR stosowanej w kredytach udzielanych przez polskie banki jest co najmniej wątpliwa. WIBOR przez ostatnich kilka lat był dość stabilnym wskaźnikiem utrzymującym się średnio na poziomie 1,7%. Podczas wybuchu pandemii Rada Polityki Pieniężnej obniżyła stopy procentowe, co wpłynęło na obniżenie stawki WIBOR. Jednak przy obecnych wzrostach stóp procentowych również i WIBOR poszedł gwałtownie w górę, co poskutkowało ogromnym wzrostem rat kredytobiorców. Czy taki drastyczny wzrost rat ma rzeczywiście obiektywne i zgodne z prawem uzasadnienie? Należy przyjrzeć się stawce WIBOR, gdyż eksperci szacują, że wskaźnik ten jest obecnie źródłem nieuprawnionego zysku dla banków. WIBOR zgodnie z założeniem jest wskaźnikiem referencyjnym odzwierciedlającym poziom stopy procentowej, po jakiej banki pomiędzy sobą udzielają sobie pożyczek. Należy jednak zauważyć, że w ostatnim czasie nie dochodzi do żadnych rzeczywistych transakcji pomiędzy bankami, ponieważ banki pozyskują środki na akcje kredytowe z własnych depozytów. Co istotne, wskaźnik WIBOR nie jest dyktowany przez rynek czy rząd, lecz ustalają go banki wchodzące w skład tak zwanego panelu WIBOR (należą do niego Bank Gospodarstwa Krajowego, PKO Bank Polski, Bank Pekao, ING Bank Śląski, Santander Bank Polska, BNP Paribas, Bank Citi Handlowy, Bank Millennium, Deutsche Bank i mBank). Powyższe oznacza, że zachodzi istotna rozbieżność między rzeczywistym kosztem pozyskania środków przez bank a wysokością stawki WIBOR. Zgodnie z prawem bankowym zyskiem dla banku powinna być tylko marża odsetkowa, a obecna stawka WIBOR przewyższa realny koszt pozyskania kapitału przez banki. Eksperci podają, że rzeczywisty koszt pożyczenia pieniędzy, czyli pozyskiwania środków na akcję kredytową to dla banków 1-2%, a obecnie WIBOR przekracza 7%. Wynika z tego, że WIBOR powinien zostać urealniony. To jest taka sama sytuacja jak w przypadku kredytów waloryzowanych do franka, która została już dobrze opisana i potwierdzona przez polskie orzecznictwo. W kredytach denominowanych lub indeksowanych do CHF nigdy nie było rzeczywistych franków. Banki nie obracały realną walutą Szwajcarii i nie odniosły w związku z rosnącym kursem CHF/PLN żadnych strat, które mogłyby potencjalnie uzasadnić wzrost rat frankowiczów. Wręcz przeciwnie, banki zarobiły krocie na spekulowaniu wirtualnymi frankami oraz spreadach walutowych. Całe ryzyko transakcji zostało w celowy sposób przerzucone na kredytobiorców, a banki po prostu zastawiły na swoich klientów pułapkę finansową. W tym temacie polecamy zapoznać się z filmem dokumentalnym „Przekręt na frankach” ukazującym całą prawdę o toksycznych mechanizmach kredytów waloryzowanych do CHF: Przekręt Na Franka – cały film dokumentalny. W kredytach złotowych też można dopatrzeć się klauzul abuzywnych. Kredyty złotowe okazały się takim samym wyzyskiem jak kredyty frankowe W kredytach złotowych – tak samo jak w kredytach frankowych – można znaleźć klauzule abuzywne, które w świetle prawa nie powinny obowiązywać konsumenta. Sposób ustalania przez banki stawki WIBOR jest nieuczciwy i krzywdzący dla kredytobiorców. Zgodnie z prawem bankowym wynagrodzeniem dla banku za udzielnie kredytu powinna być jedynie w sposób klarowny określona w umowie marża kredytu. Tymczasem banki czerpią ogromne zyski ze wzrostu stawki WIBOR. W dodatku eksperci twierdzą, że sposób ustanowienia WIBOR w Polsce jest niezgodny z tak zwanym rozporządzeniem BMR, czyli Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady UE 2016/1011 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie indeksów stosowanych jako wskaźniki referencyjne w instrumentach finansowych i umowach finansowych lub do pomiaru wyników funduszy inwestycyjnych. Prawnicy wskazują, że jednym z argumentów, na podstawie których można pozwać bank w związku z nieuczciwym kredytem złotowym jest art. 388 kodeksu cywilnego dotyczący wyzysku. Zgodnie z tym przepisem prawa, jeśli jedna ze stron umowy wykorzystuje brak odpowiedniego rozeznania drugiej strony co do przedmiotu umowy i w zamian za swoje świadczenie przyjmuje wynagrodzenie, którego wartość w chwili zawarcia umowy przewyższa w rażącym stopniu wartość tego świadczenia, wówczas można żądać zmniejszenia świadczenia albo unieważnienia umowy. Ponadto w pozwie banku można powołać się na artykuł 357(1) kodeksu cywilnego, czyli klauzulę rebus sic stantibus: „Jeżeli z powodu nadzwyczajnej zmiany stosunków spełnienie świadczenia byłoby połączone z nadmiernymi trudnościami albo groziłoby jednej ze stron rażącą stratą, czego strony nie przewidywały przy zawarciu umowy, sąd może po rozważeniu interesów stron, zgodnie z zasadami współżycia społecznego, oznaczyć sposób wykonania zobowiązania, wysokość świadczenia lub nawet orzec o rozwiązaniu umowy. Rozwiązując umowę sąd może w miarę potrzeby orzec o rozliczeniach stron, kierując się zasadami określonymi w zdaniu poprzedzającym”. Pierwsze pozwy kredytów złotówkowych są w toku i będą następne. Kiedy banki w Polsce w końcu zaczną prowadzić uczciwą działalność? Z relacji kredytobiorców złotówkowych wiemy, że przed wzrostem stóp procentowych banki uzasadniały wysoką marżę kredytów niskim WIBORem. Finalnie klienci banku muszą spłacać zobowiązanie zarówno z wysoką marżą, jak i bardzo wysokim WIBORem. Wysoki WIBOR w rzeczywistości nie znajduje żadnego sensownego wytłumaczenia i jest podyktowany tylko i wyłącznie chciwością banków. W praktyce banki otrzymują darmowy kapitał z NBP oraz czerpią ogromne zyski, będąc beneficjentem systemu rezerw cząstkowych. Wielu ekspertów słusznie jest oburzonych na uprzywilejowaną pozycję banków w naszym systemie gospodarczym. Coraz więcej kredytobiorców złotowych nie zgadza się na nieuczciwe warunki umowy i wystąpiło już na drogę sądową lub ma zamiar zrobić to już wkrótce. W lutym 2022 roku do sądu trafił pierwszy pozew przeciwko bankowi PKO BP w sprawie udzielonego kredytu złotówkowego opartego o WIBOR. Zdaniem powoda wskaźnik WIBOR jest zawyżony i nie oddaje rzeczywistego kosztu, po jakim banki pozyskują finansowanie. Ujawnienie tej informacji spowodowało, że kolejni kredytobiorcy również zdecydowali się zakwestionować przed sądem sposób ustalania wskaźnika WIBOR. W ten sposób powstały trzy pozwy zbiorowe przeciwko trzem bankom. Obecnie czekamy na rozwój sytuacji, jednak należy mieć na uwadze, że instytucja pozwu zbiorowego w Polsce nie jest najlepszym sposobem na dochodzenie swoich praw. Pozwy zbiorowe są obarczone licznymi wadami, uciążliwymi kryteriami formalnymi oraz niezwykle czasochłonną procedurą. Jednak najprawdopodobniej już niedługą wpłyną do sądów pozwy indywidualne w sprawie nieuczciwych kredytów w złotówkach. Frankowicze, którym jeszcze w 2015 roku nikt nie dawał szansy na wygranie pozwu przeciwko bankowi, dzisiaj mogą być przykładem dla złotówkowiczów. W Życie Bez Kredytu ciszymy się 100% skutecznością – wszystkie nasze prawomocne wyroki są korzystne dla kredytobiorców. Nadszedł w końcu czas na rozliczenie banków z ich trwającej latami bezprawnej działalności. Wygrani członkowie społeczności Życie Bez Kredytu już nie muszą martwić się o horrendalnie wysoką ratę. Nieustannie rośniemy w siłę, zaufało nam już 1700 kredytobiorców. Niezwykle cieszy nas fakt, że nasza działalność przyczynia się do znaczącej poprawy jakości i komfortu życia tak wielu ludzi. Mamy nadzieję, że banki wyciągną właściwe wnioski z obecnej sytuacji i w końcu nauczą się zarabiać pieniądze w uczciwy sposób, a nie poprzez matactwa, abuzywne umowy i wykorzystywanie słabszej pozycji swoich klientów.

Stara zasada mówi: pożyczaj pieniądze w tej walucie, w której zarabiasz. Jednak przed 2010 r. niższe oprocentowanie kredytów hipotecznych w obcej walucie, łagodniejsze wymogi banków i korzystny kurs franka szwajcarskiego wywołały istną lawinę kredytów frankowych. Dziś wszyscy „frankowicze” mają na głowie podobny problem. Gdy gwałtownie skoczył kurs szwajcarskiej waluty, a przez to raty kredytów zwiększyły się o kilkaset złotych miesięcznie. Wzrosło też znaczenie korzystnej wymiany walut. Ile można zaoszczędzić na jednej racie kredytu frankowego? Czwartek, 29 sierpnia 2019 r., godz. 14:15, sprawdzamy kurs wymiany walut w jednym z działających w Polsce banków oraz w portalu Bank skupuje szwajcarską walutę po 3,8778 zł, sprzedaje zaś po 4,1892 zł. Spread, czyli różnica między kursem sprzedaży i kupna wynosi, tu 31,14 gr na jednym franku. Teraz Skup po 4,0109 zł, sprzedaż w cenie 4,0401 zł. Spread wynosi zatem 2,92 gr. Na pierwszy rzut oka uwagę przykuwa fakt, że o wiele mniej zarabia na jednostce waluty, co wydaje się o tyle zrozumiałe, że specjalizuje się w tym zakresie. Dla banków główne obszary działalności stanowią kredyty, lokaty, przelewy, operacje gotówkowe, karty kredytowe. Nie muszą więc przykładać priorytetowej wagi do wymiany walut, tylko traktować to jako jeden z dodatków. Idźmy jednak dalej. Załóżmy, że co miesiąc dźwigamy ratę kredytu hipotecznego wynoszącą 400 CHF. Aby kupić taką kwotę w to w czwartek 29 sierpnia 2019 r. potrzebowalibyśmy ok. 1619,20 zł. Tymczasem w wybranym do porównania banku musielibyśmy wysupłać ok. 1675,68 zł, czyli o 56,48 zł więcej. Nie trudno policzyć, że rocznie ta różnica urośnie do kwoty 677,76 zł. Tyle wystarczy, by wyjechać na weekend do urokliwego kurortu. Jest w zasadzie pewne, że w tym okresie kursy kupna i sprzedaży w banku oraz w będą się wielokrotnie zmieniać, np. w reakcji na lokalne i globalne wydarzenia gospodarcze i polityczne czy też ze względu na prawa popytu i podaży. Różnica między kursem w banku a w może się jednak utrzymywać na mniej więcej podobnym poziomie. Co, jeśli tak pozostanie przez cały okres spłaty kredytu, czyli przez – dajmy na to – 30 lat? Wystarczy proste mnożenie, by dowiedzieć się, że wówczas dochodzimy do kwoty ponad 20 tys. zł. Tyle wystarczy, by wyjechać w podróż w najodleglejszy zakątek świata. Chyba każdy przyzna, że gra staje się warta zachodu. Skąd się wzięła wielka fala „frankowiczów”? W 2004 r. Polska wchodziła do Unii Europejskiej, złoty umacniał się, przed naszym krajem otwierały się nowe perspektywy, a przed polskimi pracownikami cały unijny rynek pracy. Patrzyliśmy w przyszłość z większym optymizmem. Wiele rodzin odważniej podchodziło do realizacji marzeń o nowym domu czy większym mieszkaniu. Kłopot polegał na tym, że dla części z nich kredyty w złotych, których oprocentowanie wynosiło kilkanaście procent, były najzwyczajniej niedostępne. Portal wspomina, że w tamtych latach jednym ze sposobów na podniesienie zdolności kredytowej stawał się nisko oprocentowany kredyt we frankach szwajcarskich. Jeszcze jedna istotna informacja: w maju 2005 r. frank kosztował nieco ponad 2,5 zł. Mimo że Komisja Nadzoru Finansowego już wtedy zwracała uwagę na ryzyko pożyczania pieniędzy w obcej walucie, lawina ruszyła. W roku 2008, gdy w maju frank kosztował już tylko ok. 2 zł(!), Polacy zaciągnęli rekordowe zobowiązania w szwajcarskiej walucie. A przecież działające w Polsce banki udzielały kredyty nie tylko we frankach szwajcarskich, lecz także w euro. I nie było rzadkością, że przewalutowanie w banku, w którym pożyczaliśmy pieniądze, okazywało się dla spłacającego bardzo niekorzystne. Z początku jeszcze nie wszyscy się tym przejmowali… Internetowa wymiana walut pozwala oszczędzić czas i pieniądze W maju 2012 r., czyli ledwie cztery lata później jednostka szwajcarskiej waluty była już jednak o ok. 1,5 zł droższa. „Frankowiczom” zaczynało to doskwierać, bo raty nagle wzrosły, i nie była to podwyżka bagatelna, a w przeliczeniu na złote kredyt stawał się monstrualnie wysoki. Czary goryczy dopełniały bankowe kursy wymiany walut – z reguły o wiele mniej korzystne dla klientów w porównaniu z cenami obowiązującymi wtedy w kantorach. Na szczęście właśnie w tym okresie popularność zaczęły zdobywać serwisy wymiany walut online. oprócz chwytliwej nazwy zaoferował ludziom solidną i czytelną usługę, która wielu ludziom mogła wydawać się wręcz rewolucyjna. Z jednej strony – bez potrzeby wychodzenia z domu do kantoru stacjonarnego. Z drugiej strony – bez godzenia się na dyktat banków. Każdy mógł sam wymienić złote na franki czy euro oraz inne waluty, a następnie przelać na swoje konto bankowe, by następnie uregulować ratę kredytu. I dzięki temu, co już wyżej wyliczyliśmy wg dzisiejszych realiów, sporo zaoszczędzić. A przecież kilka lat temu różnice w spreadach i kursach pomiędzy tym, co proponowały banki a ofertą bywały jeszcze większe. Zatem kredytobiorcy mieli jeszcze więcej do stracenia lub zyskania. Warto wiedzieć, że gama usług z czasem stawała się coraz szersza, powiększał się też wybór walut, pojawiały się intuicyjne aplikacja ułatwiające realizowanie transakcji z urządzeń mobilnych, czyli najczęściej smartfonów. Klienci mogli między sobą sprzedawać i kupować walutę w transakcjach społecznościowych. Później dostali też możliwość wykonywania przekazów pieniężnych z jednoczesną wymianą walut. Mogli już wtedy spłacać zobowiązania w obcych walutach bezpośrednio z bez potrzeby przelewania środków na rachunek w swoim banku. Realia się zmieniły, kredyty zostały W 2014 r. kredyty hipoteczne stały się trudniej dostępne. W życie weszła tzw. Rekomendacja S, która zaostrzyła warunki udzielania kredytów o wkład własny. Była ona jednak przede wszystkim reakcją na rosnące problemy oraz pretensje „frankowiczów”. Zobowiązywała bowiem banki, aby kredytów udzielały w takiej walucie, w której zarabia kredytobiorca. Dziś pracujący za granicą Polacy, o ile wykażą się wszelkimi wymaganymi zaświadczeniami o wysokości zarobków oraz zdolnością kredytową, nadal mogą się ubiegać o kredyt np. we frankach czy też wspólnej europejskiej walucie na zakup nowego domu czy mieszkania. Jeśli jednak ich formuła zatrudnienia za granicą okazuje się dla banku niewiarygodna, sposobem na wyjście z kłopotu może być np. zarabiający w złotych współkredytobiorca. „Frankowicze” z kolei nadal zmagają się z kursem szwajcarskiej waluty, który dziś sięga już ponad próg 4 zł. Jest zatem prawdopodobne, że po kilku latach wartość ich zobowiązań, zamiast zmaleć, wzrosła niemal dwukrotnie. Szacuje się, że poziom zadłużenia wszystkich polskich „frankowiczów” wciąż grubo przekracza ponad 100 mld zł. Część z nich dochodzi swoich racji poprzez procesy sądowe, kolejni oczekują na systemową pomoc ze strony państwa. Tymczasem wysokość rat ograniczają, korzystając z usług portalu bo to się po prostu opłaca.

Dodano: 2022-01-31 12:45, aktualizacja: 2022-02-17 08:46 Od kilku lat spĹ‚acasz kredyt we frankach, jednak niepewnoĹ›Ä‡ co do wysokoĹ›ci rat w kolejnych miesiÄ…cach staje siÄ™ dla Ciebie nie do zniesienia? JednoczeĹ›nie sporo sĹ‚yszysz o kredytobiorcach, ktĂłrzy zdecydowali siÄ™ na zĹ‚oĹĽenie pozwu przeciwko bankowi, dziÄ™ki czemu uzyskali korzystny dla siebie wyrok? Poznaj odpowiedĹş na pytanie, czy lepiej spĹ‚acaÄ‡ kredyt CHF, czy moĹĽe warto zdecydowaÄ‡ siÄ™ na zĹ‚oĹĽenie pozwu. Kredyt we frankach to spory problem â€“ na szczÄ™Ĺ›cie moĹĽna go rozwiÄ…zaÄ‡ Z roku na rok zwiÄ™ksza siÄ™ liczba kredytobiorcĂłw, ktĂłrzy decydujÄ… siÄ™ na zĹ‚oĹĽenie pozwu przeciwko bankowi. JednoczeĹ›nie sÄ…dy coraz sprawniej orzekajÄ… w takich sprawach, a liczba wyrokĂłw korzystnych dla kredytobiorcĂłw jest ogromna. Obecnie w ponad 90 proc. spraw sÄ…dy orzekajÄ… na korzyĹ›Ä‡ frankowiczĂłw. To bardzo dobra wiadomoĹ›Ä‡ dla wszystkich, ktĂłrzy nie chcÄ… w dalszym ciÄ…gu spĹ‚acaÄ‡ kredytu CHF. Tego rodzaju zobowiÄ…zanie finansowe wzglÄ™dem banku moĹĽe byÄ‡ sporym problemem, jednak obecnie istniejÄ… bardzo ciekawe rozwiÄ…zania, takie ja na przykĹ‚ad odfrankowienie lub uniewaĹĽnienie kredytu frankowego. JeĹ›li masz wÄ…tpliwoĹ›ci, czy i Ty moĹĽesz zdecydowaÄ‡ siÄ™ na zĹ‚oĹĽenie pozwu, w pierwszej kolejnoĹ›ci skontaktuj siÄ™ z KancelariÄ…, ktĂłre ma szerokie doĹ›wiadczenie w tym zakresie ( Po analizie umowy kredytowej z pewnoĹ›ciÄ… poznasz nie tylko odpowiedzi na swoje pytania, lecz takĹĽe przekonasz siÄ™, ĹĽe w Twoim przypadku zĹ‚oĹĽenie pozwu przeciwko bankowi jest jak najbardziej zasadne. Jak spĹ‚aciÄ‡ kredyt we frankach? A moĹĽe...wcale nie trzeba? To kolejne bardzo waĹĽne pytanie, ktĂłre zadajÄ… sobie kredytobiorcy spĹ‚acajÄ…cy zobowiÄ…zanie w walucie CHF. W jaki sposĂłb spĹ‚aciÄ‡ kredyt we frankach, aby jak najszybciej pozbyÄ‡ siÄ™ zobowiÄ…zania wzglÄ™dem banku? A moĹĽe, zamiast spĹ‚acaÄ‡ kredyt, warto rozwaĹĽyÄ‡ walkÄ™ o jego odfrankowienie lub uniewaĹĽnienie? KaĹĽdy kredytobiorca poczÄ…tkowo samodzielnie poszukuje odpowiedzi na pytanie, jak spĹ‚aciÄ‡ kredyt we frankach. NiektĂłrzy decydujÄ… siÄ™ na samodzielny zakup waluty CHF po moĹĽliwie najbardziej korzystnym kursie. Inni z kolei wybierajÄ… grzeczne spĹ‚acanie kredytu, liczÄ…c kolejne miesiÄ…ce, ktĂłre pozostaĹ‚y do koĹ„ca okresu spĹ‚aty, okreĹ›lonego w umowie kredytowej. Takie rozwiÄ…zanie zdecydowanie nie jest jednak korzystne pod wzglÄ™dem finansowym. Nie sposĂłb zaprzeczyÄ‡, ĹĽe coraz wiÄ™cej kredytobiorcĂłw zdaje sobie sprawÄ™ z tego, ĹĽe spĹ‚acanie kredytu frankowego moĹĽe nigdy siÄ™ nie skoĹ„czyÄ‡, a kwota zobowiÄ…zania wcale nie musi maleÄ‡ wraz z opĹ‚aceniem kolejnych rat. WĹ‚aĹ›nie z tego powodu nieustannie zachÄ™camy kredytobiorcĂłw do skorzystania z rozwiÄ…zaĹ„ prawnych, ktĂłre sÄ… dla nich dostÄ™pne. SpĹ‚acanie kredytu â€“ niezaleĹĽnie od tego, w jaki sposĂłb bÄ™dzie siÄ™ odbywaĹ‚o â€“ moĹĽe byÄ‡ wyniszczajÄ…ce zarĂłwno dla domowego budĹĽetu, jak i dla psychiki kredytobiorcy. Zdecydowanie nie warto â€“ tym bardziej, ĹĽe sÄ…dy sÄ… po stronie kredytobiorcĂłw, co naleĹĽy wielokrotnie podkreĹ›laÄ‡. Podsumowanie JeĹ›li i Ty zadajesz sobie pytanie, jak spĹ‚aciÄ‡ kredyt we frankach, mamy dla Ciebie wskazĂłwkÄ™ â€“ wcale nie musisz tego robiÄ‡. O wiele lepszym rozwiÄ…zaniem bÄ™dzie zĹ‚oĹĽenie pozwu przeciwko bankowi, dziÄ™ki ktĂłremu moĹĽesz liczyÄ‡ na odfrankowienie lub uniewaĹĽnienie kredytu CHF. A tym samym raz na zawsze pozbÄ™dziesz siÄ™ nie tylko zobowiÄ…zania finansowego, ale teĹĽ nieustannie pojawiajÄ…cego siÄ™ pytania o to, jaki bÄ™dzie kurs CHF w kolejnych dniach i miesiÄ…cach. Tagi: Kredyt we frankach “ spĹ‚acaÄ‡ czy skĹ‚adaÄ‡ pozew Dodaj komentarz Publikowane komentarze sÄ… prywatnymi opiniami uĹĽytkownikĂłw portalu. Wydawca portalu nie ponosi odpowiedzialnoĹ›ci za treĹ›Ä‡ opinii.

Opis Sprawy:Postępowania sądowe z zakresu frakowych umów kredytowych w zdecydowanej większości dotyczą umów, które nadal są przez kredytobiorców spłacane, a w sądach frankowicze domagają się unieważnienia lub odfrankowienia zawartej umowy. Procesy z bankami cieszą z kolei dużym zainteresowaniem wśród kredytobiorców, gdyż jest to najskuteczniejszy sposób by uwolnić się od ciążącego zobowiązania, a jednocześnie jest to rozwiązanie bezpieczne, ponieważ ponad 90 procent postępowań kończy się wydaniem wyroków korzystnych dla unieważnieniu/odfrankowieniu zawartej umowy, kredytobiorca odzyskuje to co do banku wpłacił na skutek stosowania przez bank niedozwolonych praktyk, nic dziwnego więc, że coraz częściej pozwaniem banku interesują się również byli posiadacze kredytów frankowych, a więc te osoby, którym udało się już w całości spłacić zaciągnięte dochodzenia roszczeń względem banku nie zostaje bowiem wyłączona na skutek spłaty kredytu, jednak trzeba sobie zdawać sprawę z odrębności procesowych, które w takim przypadku przysługujące już powyżej wskazano, posiadacze kredytów frankowych, którzy zobowiązanie względem banku nadal spłacają, mogą pozwać bank o:a) stwierdzenie nieważności umowy kredytowej, lubb) stwierdzenie bezskuteczności niektórych postanowień umowy kredytowej (odfrankowienie),a w każdym z powyższych przypadków, mogą również domagać się o tym z którego rozwiązania skorzystać należy tak naprawdę do frankowicza, jednak zawsze powinna być poprzedzona analizą zawartej skutek unieważnienia zawartej umowy, kredytobiorca i bank zwracają sobie wzajemnie wszystkie środki przekazane na podstawie umowy, a więc kredytobiorca powinien oddać równowartość otrzymanego kredytu, zaś bank powinien dokonać zwrotu wszystkich pobranych rat wraz z odsetkami i powoduje z kolei, że bank będzie musiał oddać kredytobiorcy różnicę pomiędzy tym co wpłacił, a tym co faktycznie powinien wpłacić, gdyby bank nie zawarł w umowie niedozwolonych postanowień i nie dokonywał wyliczeń wysokości zadłużenia na ich co można pozwać bank po spłacie kredytu?Po całkowitej spłacie kredytu roszczenia przysługujące kredytobiorcy są bardzo podobne, jednak wówczas nie wnosi się do sądu o stwierdzenie nieważności zawartej umowy lub usunięcie z umowy niedozwolonych postanowień walutowych (odfrankowienie), lecz o:a) zapłatę w związku z nieważnością zawartej umowy, lubb) zapłatę w związku z usunięciem z umowy niedozwolonych postanowień (odfrankowienie).Wyliczenie roszczenia frankowicza w przypadku żądania zapłaty po spłacie kredytu, będzie więc wyglądać tak samo jak w przypadku dochodzenia praw, gdy kredyt nie został jeszcze w całości spłacony, gdyż w przypadku nieważności umowy, kredytobiorca może domagać się zwrotu wszystkich przekazanych do banku środków, a w przypadku bezskuteczności niektórych postanowień umowy, może dochodzić różnicy pomiędzy świadczeniem rzeczywiście wpłaconym, a tym które powinno być wpłacone, gdyby bank nie naruszył prawa. W dochodzeniu roszczeń po spłacie kredytu, kredytobiorca jest jednak nieco ograniczony przepisami Kodeksu kredytobiorca nie może domagać się od banku zwrotu świadczenia?Generalna zasada, zawarta w przepisach Kodeksu cywilnego, jest taka, że kredytobiorca nie może żądać zwrotu świadczenia, jeżeli:– jeżeli spełniający świadczenie wiedział, że nie był do świadczenia zobowiązany;– jeżeli spełnienie świadczenia czyni zadość zasadom współżycia społecznego;– jeżeli świadczenie zostało spełnione w celu zadośćuczynienia przedawnionemu roszczeniu;– jeżeli świadczenie zostało spełnione, zanim wierzytelność stała się wymienia więc cztery przypadki, kiedy osoba, która spełniła świadczenie, nie może skutecznie domagać się jego zwrotu, odnosząc więc powyższe do roszczeń dochodzonych po całkowitej spłacie kredytu, można się spodziewać, że bank w takim postępowaniu będzie się na nie powoływać by sąd roszczenia frankowicza nie szczęście jednak dla kredytobiorców, od generalnego zakazu braku zwrotu świadczenia w sytuacji, gdy spełniający świadczenie wiedział, że nie był do świadczenia zobowiązany, w przepisach zostały przewidziane wyjątek- zastrzeżenie może więc skutecznie domagać się zwrotu, nawet jeśli bank wykaże, że miał on świadomość, iż nie musi spełniać świadczenia, gdy spełnienie świadczenia nastąpiło z zastrzeżeniem zwrotu może być wyrażone w dowolnej formie, choć oczywiście ze względów dowodowych najlepiej jest by miało ono formę pisemną, i co istotne, żeby było skuteczne, musi zostać złożone zanim świadczenie zostanie przypadku spłaty kredytu frankowego, zastrzeżenie powinno być czynione przed wpłaceniem do banku każdej kolejnej raty kredytu bądź przed dokonaniem spłaty całości kredytu, gdy kredytobiorca postanowił w całości uregulować pozostałe do spłaty zadłużenie. W takim przypadku kredytobiorcy przysługuje roszczenie o odfrankowienie umowy wyjątek- uniknięcie przypadkiem, gdy roszczenia dotyczące zwrotu świadczenia po spłacie zadłużenia będą uznane za zasadne, jest spełnienie świadczenia w celu uniknięcia negatywnych konsekwencjach braku terminowej spłaty kredytu nie trzeba chyba nikomu dwa razy mówić, bank może bowiem wówczas bardzo szybko wypowiedzieć zawartą umowę kredytową, kredytobiorcę najpewniej zgłosi do Biura Informacji Kredytowej, a sam swoje roszczenia może zaspokoić z nieruchomości kredytobiorcy na której ustanowione jest zabezpieczenie hipoteczne, dlatego też tę przesłankę bardzo łatwo wykazać. W takim przypadku kredytobiorca również może dochodzić odfrankowienia zawartej wyjątek- wykonanie nieważnej czynności wyjątkiem, kiedy można żądać zwrotu spełnionego świadczenia, jest sytuacja, gdy zawarta umowa była przypadku dochodzenia roszczeń względem banku po całkowitej spłacie kredytu, kredytobiorcy najczęściej na tą przesłankę będą się powoływać, a to dlatego, że przeważająca większość korzystnych dla frankowiczów orzeczeń dotyczy właśnie stwierdzenia nieważności kontraktu. Podnosząc nieważność zawartej umowy, kredytobiorca może domagać się zwrotu całej kwoty, którą wpłacił do pozwać bank również po spłacie wynika z powyższego, odzyskanie od banku niesłusznie pobranych środków jest możliwe również po całkowitej spłacie kredytu, dlatego też kredytobiorcy powinni z tej możliwości które w pełni uregulowały już zaciągnięte zobowiązanie nie mogą bowiem liczyć na zawarcie ugody z bankiem, dlatego też jedynym rozwiązaniem jest zainicjowanie procesu z bankiem. Zanim jednak sprawa trafi do sądu, pamiętać należy by w zakresie przysługujących kredytobiorcy roszczeń, skontaktować się z prawnikiem, który pomoże wybrać najlepsze rozwiązanie.

Od momentu wybuchu wojny na Ukrainie było wiadome, że sytuacja mocno odbije się na gospodarce, nikt jednak chyba nie spodziewał się, że negatywne skutki konfliktu tak szybko dadzą o sobie znać. Kurs franka szwajcarskiego już w pierwszych dniach zaczął rosnąć, by po niespełna dwóch tygodniach osiągnąć poziom najwyższy historii, na dzień 7 marca 2022 roku frank kosztował około 4,93 złotego. Najgorszą wiadomością dla frankowiczów jest jednak to, że szwajcarska waluta najpewniej nadal będzie drożeć, a to oznacza, że raty kredytów frankowych z miesiąca na miesiąc będą wyższe. Ugody z bankami tutaj również nie pomogą, bo stopy procentowe są niepewne, a wskaźnik WIBOR jest najwyższy od kilkunastu lat, więc oszczędności z przejścia na kredyty złotówkowe są praktycznie żadne, jedyną możliwością jest zatem pozwanie banku. By uniknąć negatywnych konsekwencji związanych ze wzrostem kursu franka kredytobiorcy muszą podjąć działania jak najszybciej, więc pozew o unieważnienie umowy kredytowej to pierwszy krok do uwolnienia się od zobowiązania, ważne jednak by wraz z pozwem domagać się także udzielania przez sąd zabezpieczenia, gdyż tylko wtedy istnieje realna szansa, że kredytobiorca szybko przestanie spłacać kredyt. Nie daj się namówić na podpisanie ugody! Przewaga ugód nad postępowaniami sądowymi od zawsze polegała na tym, że ugoda pozwala szybko zakończyć konflikt i przynajmniej w części osiągnąć zamierzony cel, dlatego przy obecnej sytuacji walutowej właśnie to rozwiązanie może być dla frankowiczów atrakcyjne, w rzeczywistości jednak tak nie jest. Pomijając już fakt, że do zawarcia ugody również szybko nie dochodzi, gdyż np. ugody z PKO BP poprzedzają mediacje w Sądzie Polubownym działający przy Komisji Nadzoru Finansowego, więc na podpisanie porozumienia trzeba czasem czekać nawet kilka miesięcy, to przez wzrost głównej stopy procentowej, ugody za wiele sytuacji frankowiczów nie zmieniają. Zobacz: Kolejne OSTRZEŻENIE dla Frankowiczów planujących zawrzeć ugody z bankami Po zawarciu z bankiem porozumienia, kredyt frankowy staje się kredytem złotówkowym, oprocentowanym według stawki WIBOR, teoretycznie więc takie zobowiązanie jest bardziej stabilne, w praktyce jednak od kilku miesięcy stopy procentowe były już kilkukrotnie podwyższane, a to powoduje, że i oprocentowanie kredytów rośnie. W chwili obecnej nikt nie jest w stanie przewidzieć o ile i kiedy stopy procentowe znowu pójdą w górę, bo to, że będzie podwyżka jest pewne, więc przechodząc teraz na kredyt złotówkowy nie można policzyć zysku z ugody, ani nie da się oszacować miesięcznej raty kredytu. Owszem, niektórzy frankowicze mogą uznać, że ugoda to „mniejsze zło”, bo frank jest zupełnie nieprzewidywalny i koszty kredytu frankowego są zdecydowanie wyższe niż kredytu złotówkowego, nawet przy obecnej stawce WIBOR, więc lepiej szybko od franka się uwolnić, jednak należy wziąć poprawkę również na to, że stopy procentowe także mogą iść mocno do góry, a z podpisanej ugody nie można się już wycofać. Pozew o unieważnienie umowy wraz z wnioskiem o zabezpieczenie jedynym skutecznym rozwiązaniem. Od lat, niezmiennie najlepszym dla frankowiczów rozwiązaniem na pozbycie się kredytu frankowego jest pozwanie banku o unieważnienie zawartej umowy, gdyż jest to jedyna możliwość by kredytobiorca nie był zależny od zmiennego kursu franka szwajcarskiego i by nie wpaść w pułapkę rosnących stóp procentowych. Na wygranie postępowania z bankiem kredytobiorca ma bardzo duże szanse, gdyż około 95 procent procesów kończy się uwzględnieniem roszczeń frankowiczów, ważne jednak jest, że inicjując proces kredytobiorca może bardzo szybko przestać spłacać kredyt. Zobacz: Prawomocne wyroki w sprawach o kredyty we frankach zapadają w 2022 r. coraz szybciej Wyroki w sprawach frankowych są wydawane coraz szybciej, w wielu przypadkach roszczenia zostały uwzględnione w zaledwie kilka miesięcy od wniesienia pozwu, więc można powiedzieć, że wieloletnie procesy z bankami odchodzą do lamusa, co jest bardzo dobrą wiadomością dla frankowiczów, jednak nie tylko z tego powodu kredytobiorcy mogą szybciej przestać spłacać kredyty. Obecnie obowiązujące przepisy przewidują, że w każdej sprawie cywilnej można żądać udzielenia zabezpieczenia, dlatego też pozywając bank, kredytobiorca wraz z pozwem powinien złożyć również wniosek o udzielenie zabezpieczenia. We wniosku o udzielenie zabezpieczenia w sprawie frankowej kredytobiorca może się więc domagać, by na czas postępowania sądowego sąd zawiesił obowiązek spłaty kredytu, a gdy taki wniosek zostanie uwzględniony, wówczas, pomimo braku prawomocnego wyroku w sprawie, frankowicz może przestać spłacać zobowiązanie, a bank nie może z tego powodu wypowiedzieć zawartej umowy kredytowej. Żeby jednak sąd zabezpieczenia udzielił, wniosek w tym przedmiocie musi spełniać określone przepisami warunki, kodeks postępowania cywilnego stanowi bowiem, że udzielenia zabezpieczenia może żądać każda strona lub uczestnik postępowania, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. Interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia istnieje natomiast wtedy, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie. W praktyce, sądy udzielają zabezpieczeń w oparciu o te same argumenty, które przytaczane są by frankową umowę kredytową unieważnić, i znaczna część tych wniosków jest przez sądy bardzo szybko uwzględniana. Wnioski o zabezpieczenie rekordowo szybko rozpatrywane i uwzględniane przez sądy. Jak przykład można podać wniosek o udzielenie zabezpieczenia, który został uwzględniony w sprawie prowadzonej przeciwko Raiffeisen Bank przez Kancelarię adwokat Jacek Sosnowski Adwokaci i Radcowie Prawni, i co ciekawe, już po trzech miesiącach od wniesienia pozwu, postanowienie to stało się prawomocne. Pozew trafił do Sądu Okręgowego w Warszawie dnia 29 kwietnia 2021 r., kredytobiorcy oprócz stwierdzenia nieważności zawartej umowy, domagali się również udzielenia zabezpieczenia, które polegać miało na wstrzymaniu obowiązku spłaty kredytu do momentu wydania w sprawie prawomocnego orzeczenia, a także zakazania bankowi wypowiedzenia zawartej umowy kredytowej i nieprzekazywania do Biura Informacji Kredytowej informacji o zadłużeniu kredytobiorcy. Zobacz: Prawie wszyscy Frankowicze wygrywają w sądach na początku 2022 r. Sąd do przedmiotowego wniosku przychylił się w całości, a stosowne postanowienie w tej sprawie zostało wydane już 10 maja 2021 roku, więc w niespełna dwa tygodnie od wniesienia pozwu. Jak się jednak można było spodziewać, z decyzją sądu nie zgodził się bank, jednak złożone zażalenie nie zostało uwzględnione i 22 lipca 2021 roku wydane drugie postanowienie w sprawie, przez co udzielone zabezpieczenia stało się prawomocne. Nieco dłużej, bo 45 dni, trwało rozpatrywanie wniosku o udzielenia zabezpieczenia przez Sąd Okręgowy w Siedlcach, w sprawie przeciwko bankowi BPH również przez Kancelarię Sosnowski Adwokaci i Radcowie Prawni. Na szczęście jednak dla kredytobiorcy, wniosek został uwzględniony, choć kredytobiorca nie spłacił jeszcze w pełni udzielonego mu kredytu. Z zasady jest bowiem tak, że uzyskanie zabezpieczenia jest prostsze, gdy kapitał udostępnionego kredytu jest już w całości spłacony, natomiast w przypadku niepełnej spłaty z zabezpieczeniem bywa różnie, dlatego tym istotniejsze jest to postanowienie Sądu Okręgowego, zwłaszcza, że finalnie stało się ono prawomocne. składa się z ekspertów od spraw frankowych, prawników, dziennikarzy. Aktywnie śledzimy rozwój problematyki frankowej już od 2014 r, obserwujemy rozwój orzecznictwa oraz podmiotów oferujących pomoc prawną dla frankowiczów. Nasze artykuły regularnie publikowaliśmy w mediach oraz portalach internetowych. W 2020 r. postanowiliśmy stworzyć portal dzięki któremu każdy posiadacz kredytu frankowego znajdzie w jednym miejscu wszystkie niezbędne informacje. Tak powstał Materiały zamieszczone w serwisie nie są substytutem dla profesjonalnych porad prawnych. nie poleca ani nie popiera żadnych konkretnych procedur, opinii lub innych informacji zawartych w serwisie. Zamieszczone materiały są subiektywnymi wypowiedziami autorów.

Poduszka finansowa to nic innego, jak zabezpieczenie na przyszłość. Czy jest potrzebna? Z pewnością tak. Pytanie, w jakiej wysokości. Wszystko zależy od naszych potrzeb. Kwestia ta jest szczególnie ważna dla osób, które spłacają kredyty. Mając tego typu zobowiązania, warto zadbać o spokój, tworząc finansowy zapas. Aby tego dokonać, musimy się jednak najpierw nauczyć to w ogóle jest?Poduszka bezpieczeństwa, a więc można powiedzieć fundusz awaryjny czy pieniądze na czarną godzinę, pozwalają nam spać spokojnie. Nie przejmując się zupełnie tym, co będzie jutro. Można powiedzieć jeszcze prościej: to pewna suma pieniędzy, która pozwala nam patrzeć szerzej na przyszłość, a nie egzystować tylko w myśl zasady “żyjemy do 10-tego dnia miesiąca” kiedy to wpłynie kolejny zastrzyk środków w postaci ja potrzebuje poduszki finansowej?Na wstępie trzeba by się zastanowić, po co komu taka poduszka finansowa. Niejeden zapytany człowiek powie: życie jest zbyt krótkie i nieprzewidywalne, by myśleć przyszłościowo. Jednak dzięki poduszcze finansowej nie działamy na gorąco. Możemy co nieco zaplanować. Większość z nas spotkało się z sytuacją, gdy nagle ktoś z rodziny zachorował czy też przytrafiła się awaria samochodu. Wielu ludzi żyje w ciągłym stresie o jutro. Pojawia się wtedy obawa o utratę pracy, a także niechęć do jej jakiej wysokości?Trudno jednoznacznie wskazać, w jakiej wysokości taka poduszka finansowa powinna być. Przede wszystkim zależy to od tego, jaką pracę wykonujemy i jakie otrzymujemy z tego tytułu wynagrodzenie. Nie bez znaczenia jest sytuacja na rynku pracy w naszym zawodzie. Czy jeśli np. stracę pracę, jestem w stanie ją szybko odzyskać w mojej profesji. Ważne są z pewnością koszty utrzymania, co jest związane z liczbą posiadanych dzieci czy wysokością spłacanej raty kredytu, przede wszystkim we frankach szwajcarskich, przy której znaczenie ma sytuacja na rynku walutowym. Od mechanizmów rynkowych zależy kurs waluty, w której spłacamy nasz wszystkim dla frankowcówWarto się zastanowić, kto taką poduszkę finansową powinien posiadać. Odpowiedź jest prosta – każdy. Ale zastanawiając się jeszcze bardziej od razu na myśl przychodzą kredytobiorcy frankowi. W połowie stycznia 2015 przeżyli oni z pewnością spory szok. Kurs CHF drastycznie wzrósł, co znacznie zwiększyło płaconą przez nich ratę. Z pewnością takie osoby, nie posiadające żadnej poduszki finansowej, mogły być na skraju wytrzymania kredytobiorcy we frankachNa pewno niejeden z kredytobiorców frankowych zastanawiał się nad sensem swojej decyzji o wzięciu takiego kredytu. Szczególnie, jeśli dostępny był kredyt w PLN. I jest w tym sporo racji. Jeśli ktoś zaciągnął kredyt w 2008 roku, przy kursie franka na poziomie 2 zł, jeszcze na koniec 2014 roku był w korzystniejszej sytuacji. I to pomimo tego, że już na koniec roku kredytobiorca frankowy płacił znacznie wyższą ratę niż złotówkowy. Od feralnego dnia 15 stycznia 2015 roku rozpiętość rat w CHF i PLN znacznie się rozszerzyła. Owszem ratunkiem okazał się nieco zmniejszony Libor w CHF ale i tak sytuacja pozostaje nie do pozazdroszczenia. Jeszcze gorzej wygląda sytuacja z kapitałem pozostającym do spłaty. Kapitał kredytu w PLN systematycznie spada, natomiast jeśli kurs franka wzrasta, rośnie również kapitał do spłaty kredytu frankowego. Jeśli porównamy stan kapitału zobowiązania frankowego pozostały do spłaty w grudniu 2014 oraz na koniec roku 2016, okaże się, że w przeliczeniu na złotówki jest on wyższy, mimo regularnie spłacanych w tym czasie rat!Co musi się stać, by rata w PLN i CHF była równa?Aby raty kredytu we frankach i złotówkach zrównały się, kurs CHF musiałby być na poziomie około 2,88 zł. Przy założeniu, że umowa kredytu była zawarta w 2008 roku. Aż takie umocnienie złotego wydaje się mało prawdopodobne. Inna możliwość jest taka, by WIBOR 3M osiągnął poziom około 5,50% – obecnie jest to 1,72%. Owszem stopy procentowe w Polsce w dłuższej perspektywie będą rosły, ale osiągnięcie tego poziomu jest nieprawdopodobne, a tym samym zrównanie się raty kredytu w PLN i zadłużenia a poduszka finansowaJak w tym kontekście, tzn. osoby mającej kredyt hipoteczny we frankach, wygląda kwestia poduszki finansowej? Jasnym jest, że ta osoba myśli o tym, by takie zobowiązanie jak najszybciej spłacić. W takim razie wszystkie oszczędności, które posiada, powinna wykorzystać na szybsze regulowanie zobowiązań. Ale czy na pewno?Najpierw budowa funduszu awaryjnego, potem dalsze krokiMając poduszkę finansową taka osoba powinna stopniowo pomyśleć o kupowaniu franków szwajcarskich pod spłatę kredytu z zapasem. Pamiętać trzeba jednak, by takiego zabezpieczenia kompletnie nie wyczerpać. Wykorzystywać choćby możliwości, które dają kantory internetowe i tym samym oszczędzać już na samym kursie. Warto łapać wtedy atrakcyjne kursy. Dzięki temu jesteśmy w stanie również nadpłacać kapitał kredytu, aby maksymalnie skrócić okres oszczędzania receptą na budowę poduszki finansowejDobrze, ale jak w takim razie zbudować taką poduszkę finansową. Najlepszym rozwiązaniem jest nauczyć się systematycznie oszczędzać. Ustalić sobie miesięczną kwotę jaką możemy przeznaczyć na oszczędności, zabezpieczenie. Warto od razu taką kwotę przelać na inne konto, najlepiej oszczędnościowe. Jeśli suma pozostanie na naszym koncie do płatności, łatwiej będzie ją wydać. Nawet jeśli mielibyśmy odkładać jedynie 100 zł miesięcznie – warto to zrobić. Nabywamy umiejętność systematycznego oszczędzania, a o to właśnie chodzi. Również powinno się na takie konto dorzucać pieniądze dodatkowe, np. z prezentów czy miesięcy, a może za małoZasada budowania poduszki finansowej mówi, by odłożyć taką kwotę, by starczyła nam na utrzymanie się przez 6 miesięcy, w przypadku braku dochodów przez ten czas. Patrząc pod kątem kredytobiorców, wystarczyłoby odłożyć kwotę pozwalającą spłacić 6 rat kredytu. Wtedy mamy zabezpieczenie na wypadek utraty pracy czy też nagłego skoku kursu franka. Dopiero mając taki fundusz awaryjny można pomyśleć o w/w rozwiązaniach typu wcześniejsza spłata kapitału bądź kupowanie franka bo atrakcyjnym finansowa, czyli koniecznośćPodsumowując, poduszka finansowa to nic innego jak pieniądze na czarną godzinę. Po prostu warto mieć w zapasie kilka/kilkanaście pensji. Tak, żeby w razie nagłego wydarzenia w naszym życiu, mieć zabezpieczenie w postaci gotówki, dzięki której będziemy mogli bez problemu regulować nasze zobowiązania przez jakiś w dystrybuowanych przez serwis raportach, poglądy, oceny i wnioski są wyrazem osobistych poglądów autorów i nie mają charakteru rekomendacji autora lub serwisu do nabycia lub zbycia albo powstrzymania się od dokonania transakcji w odniesieniu do jakichkolwiek walut lub papierów wartościowych. Poglądy te jak i inne treści raportów nie stanowią „rekomendacji” lub „doradztwa” w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 o obrocie instrumentami finansowymi. Wyłączną odpowiedzialność za decyzje inwestycyjne, podjęte lub zaniechane na podstawie komentarza, raportu lub z wykorzystaniem wniosków w nim zawartych, ponosi serwisu są również właścicielem majątkowych praw autorskich do treści. Zabronione jest kopiowanie, przedrukowywanie, udostępnianie osobom trzecim i rozpowszechnianie treści w całości lub we fragmentach bez zgody autorów serwisu. Zgodę taką można uzyskać pisząc na adres kontakt@

O skutkach zaprzestania spłacania zaciągniętego kredytu nikomu z reguły nie trzeba przypominać, w końcu jeśli zawarło się umowę i wykorzystało uzyskane na jej podstawie środki finansowe, to oczywiste jest, że taki dług należy następnie spłacić. Osoby, które zdecydowały się na zobowiązanie kredytowe we frankach szwajcarskich ze spłatą mogą mieć jednak nie lada problemy i to nie tylko dlatego, że obecnie rata kredytu kształtuje się na znacznie wyższym poziomie niż w momencie zawierania umowy, lecz również dlatego, że kredytobiorcy zwykle zdają sobie sprawę z niedozwolonych postanowień umownych zawartych w umowie kredytowej, które obligują kredytobiorcę do spłaty kwoty znacznie zawyżonej, pojawia się więc odczucie oszustwa. Z uwagi na niepewny kurs franka rozsądniej wydaje się jednak uregulować zobowiązanie jak najszybciej, a dopiero w drugiej kolejności zwrócić się do banku o zwrot kwoty, która została bezpodstawnie pobrana na podstawie klauzul abuzywnych. W praktyce takie rozwiązanie nie zawsze jednak może okazać się skuteczne, a wszystko przez regulacje zawarte w Kodeksie cywilnym, o których bardzo często zapominamy. Zgodnie bowiem z art. 411 Kodeksu cywilnego, nie można żądać zwrotu świadczenia: jeżeli spełniający świadczenie wiedział, że nie był do świadczenia zobowiązany, chyba że spełnienie świadczenia nastąpiło z zastrzeżeniem zwrotu albo w celu uniknięcia przymusu lub w wykonaniu nieważnej czynności prawnej; jeżeli spełnienie świadczenia czyni zadość zasadom współżycia społecznego; jeżeli świadczenie zostało spełnione w celu zadośćuczynienia przedawnionemu roszczeniu, bądź jeżeli świadczenie zostało spełnione, zanim wierzytelność stała się wymagalna. W przypadku kredytów bankowych, które zostały spłacone przed terminem płatności poszczególnych rat, w razie wystąpienia z roszczeniem, banki powołują się zwykle na ostatnią okoliczność, a więc na brak możliwości zwrotu świadczenia, które zostało spełnione przed terminem wymagalności, ze stanowiskiem tym można jednak skutecznie polemizować. Inne artykuły: Otóż, zgodnie z pierwszą częścią powołanego przepisu, można żądać zwrotu świadczenia, nawet jeżeli zobowiązany wiedział, że nie jest do niego zobowiązany, jeżeli spełnienie świadczenia nastąpiło z zastrzeżeniem zwrotu, w celu uniknięcia przymusu lub w wykonaniu nieważnej czynności prawnej. W przypadku kredytów sądy z reguły zgodnie uznają, że spłata kolejnych rat kredytu, nawet jeżeli ich wysokość określona została na podstawie klauzul niedozwolonych, czyli gdy stanowią świadczenie nienależne, dokonywana jest w celu uniknięcia przymusu, takiego jak wypowiedzenie umowy kredytu i postawienie go w stan natychmiastowej wymagalności czy wpisania kredytobiorcy do Krajowego Rejestru Długów, z tego tytułu nie można więc czynić kredytobiorcy zarzutu. Jak jednak wiadomo, każdy sąd inaczej może do tej kwestii podejść i dokonać odmiennej interpretacji wskazanej regulacji, dlatego, żeby mieć pewność iż w przypadku przedwczesnej spłaty kredytu kredytobiorca będzie mógł skutecznie dochodzić zwrotu opłat, które bank pobrał nienależnie, w momencie dokonywania spłaty, kredytobiorca powinien zastrzec jej zwrot. Obowiązujące regulacje prawne, przewidują bowiem możliwość żądania zwrotu świadczenia, mimo że świadczący wiedział, że nie był zobowiązany, jeśli świadczenie nastąpiło z zastrzeżeniem zwrotu. Zastrzeżenie zwrotu jest oświadczeniem woli i może być wyrażone w dowolny sposób, byleby dotarło do drugiej strony, czyli w tym wypadku do banku, najpóźniej wraz z samym świadczeniem. Roszczenie o zwrot świadczenia nienależnie pobranego przez bank możliwe jest również wówczas, gdy spełnienie tego świadczenia nastąpiło poprzez wykonanie nieważnej czynności prawnej, jeśli więc kredytobiorca spłacił całe zobowiązanie kredytowe, jednakże nie zastrzegł w momencie spłaty iż będzie domagać się zwrotu, wówczas zawsze może wystąpić do sądu o stwierdzenie nieważności zawartej umowy kredytowej i na tej podstawie domagać się zwrotu uiszczonych środków. W przypadku umów o kredyt we frankach szwajcarskich rozwiązanie to ma duże szanse powodzenia, gdyż sądy już niejednokrotnie, i to z różnych powodów, orzekały o nieważności tego typu umów. Biorąc ponadto pod uwagę, że kredytobiorca kredyt już spłacił, roszczenie o unieważnienie umowy kredytowej nie wiąże się dla niego z ryzykiem, iż umowa zostanie wypowiedziana lub kredyt postawiony zostanie w stan natychmiastowej wymagalności, tak naprawdę więc kredytobiorca nic nie tarci występując z takim roszczeniem, a może tylko zyskać.

Jak już wspominaliśmy w poprzednich wpisach, masz bardzo duże szanse na to, by uwolnić się od frankowych kłopotów! Twój kredyt nie stanie się jednak nieważny sam z siebie. Bez Twojej ingerencji, zaangażowania czy czasu … Konieczne jest podjęcie działania!Jak spłacić kredyt we frankach, jeśli nie daję rady?Jedynym sposobem na pokonanie Twojego kłopotu frankowego, jest wystąpienie przeciwko bankowi w pozwem. Nie jest to jednak proste. W szczególności uwzględniając to, że Twój sukces przesądza de facto treść pozwu a także to, czy prezentowane przez Ciebie stanowisko przekona sąd orzekający w Twojej sprawie. Dlatego ważne jest to, by korzystać z pomocy profesjonalisty – osoby, która wie, jak podejść sąd byś oczekujesz? Bądź precyzyjny!Twój pozew powinien w szczególności określać żądanie – czyli orzeczenie nieważności umowy o kredyt we frankach. Powinien spełniać określone w kodeksie postępowania karnego wymogi pisma procesowego. Ponadto musi zawierać wnioski dowodowe, których przeprowadzenie ma na celu udowodnienie zasadności Twojego roszczenia. Kluczowym elementem jest jednak uzasadnienie! To jego celem jest przekonanie sądu, że Twoje roszczenie oraz stanowisko jest uzasadnione. Pamiętaj Frankowiczu, że właśnie pozew – pierwsze pismo w sprawie, będzie najważniejsze z punktu widzenia ukształtowania stanowiska sądu w Twojej sprawie. Jeśli roszczenie będzie należycie uzasadnione w pozwie – wygrasz tą Cię także uspokoić w zakresie opłaty od pozwu. Zapewne obawiasz się, że będzie to bardzo wysoka kwota. Spokojnie, w tym przypadku wpis sądowy nie stanowi odzwierciedlenia 5% wartości Twojego roszczenia. Jest to tylko i wyłącznie kwota zł. Nie jest to nazbyt wygórowana opłata w stosunku do możliwości, jakie niesie za sobą wygrana! Pamiętaj też, że w przypadku wygranej bank zwróci Ci tą kwotę!Zastanawia Cię też pewnie kwestia pozwów zbiorowych? To forma powództwa, która jest dopuszczalna przy roszczeniach jednego rodzaju, dochodzonych przez co najmniej 10 osób. Roszczenia musza być oparte na tej samej lub takiej samej podstawie faktycznej. Dodatkowo pozwy zbiorowe są możliwe jedynie w sprawach o ochronę konsumentów, z tytułu odpowiedzialności za produkt niebezpieczny oraz z tytułu czynów niedozwolonych, z wyjątkiem roszczeń o ochronę dóbr osobistych. Jest korzystne z punktu widzenia kosztów jednak, że nie jest łatwo znaleźć 10 osób, które mają tożsame roszczenie przeciwko temu samemu podmiotowi – w Twoim przypadku bankowi. Stanowczo odradzamy!Jak widzisz jest to zarazem proste jak i trudne! Liczy się w tym przypadku siła argumentów! A na pewno wygrywasz bitwę z bankiem, wystarczy właściwie ich użyć.

Opis Sprawy:Zapewne nie jeden posiadacz kredytu frankowego niejednokrotnie zadawał sobie pytanie, czy skoro spłaciłem kredyt we frankach, to mogę teraz odzyskać od banku pieniądze, które zostały ode mnie niesłusznie pobrane? Do takich rozważań z całą pewnością zachęca korzystne w sprawach kredytów frankowych orzecznictwo sądów i słusznie, że bierzesz pod uwagę pozwanie banku, w końcu spłata kredytu nie zamyka ci drogi do dochodzenia swoich praw na drodze jednak złożysz do sądu pozew dotyczący twojego kredytu frankowego, musisz odpowiednio się do procesu przygotować, jak również musisz mieć świadomość regulacji prawnych na które w przypadku całkowitej spłaty kredytu frankowego bank może się zasada brzmi bowiem, że nie można żądać zwrotu świadczenia jeżeli spełnienie świadczenia czyni zadość zasadom współżycia społecznego, jeżeli świadczenie zostało spełnione w celu zadośćuczynienia przedawnionemu roszczeniu, bądź jeżeli świadczenie zostało spełnione, zanim wierzytelność stała się wymagalna, przepisy przewidują jednak jeszcze jeden przypadek wyłączający możliwość zwrotu świadczenia, który właśnie odnosi się do kredytów można bowiem żądać zwrotu świadczenia jeżeli spełniający świadczenie wiedział, że nie był do świadczenia zobowiązany, tutaj jednak ustawodawca wprowadził wyjątek, gdyż nie dotyczy to sytuacji w których spełnienie świadczenia nastąpiło z zastrzeżeniem zwrotu albo w celu uniknięcia przymusu lub w wykonaniu nieważnej czynności że frankowe umowy kredytowe zawierane były z naruszeniem przepisów i w świetle prawa nigdy nie stanowiły ważnego zobowiązania od lat nie jest już tajemnicą, teoretycznie więc, bank może się bronić przed roszczeniami wysuwanymi po całkowitej spłacie kredytu, wskazując, że kredytobiorca świadczył choć wiedział, że nie był do świadczenia już jednak fakt, jak taki argument wpłynąłby na inne sprawy kredytów frankowych, argument ten z łatwością można obalić. Przepisy wprost bowiem stanowią, że żądanie zwrotu pozostaje zasadne, gdy świadczenie zostało przekazane w oparciu o nieważną czynność prawną, a właśnie o unieważnienie kredytu frankowego najczęściej kredytobiorcy walczą i walkę tę wygrywają. Unieważnienie umowy kredytowej, nawet już po całkowitej spłacie kredytu, powoduje, że umowa taka traktowana jest jak nigdy nie zawarta, czyli była nieważna od chwili zawarcia umowy, a więc każda ze stron powinna oddać drugiej to co na podstawie nieważnej umowy otrzymała. Kredytobiorca oddać więc powinien otrzymany kapitał, z kolei bank zwrócić powinien wpłacone przez frankowicza raty kredytu wraz z odsetkami, pobraną prowizję za udzielnie kredytu oraz wszystkie inne opłaty poniesione w związku z udzieleniem nieważną uznaje się natomiast czynność prawną sprzeczną z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, iż na miejsce nieważnych postanowień czynności prawnej wchodzą odpowiednie przepisy ustawy, jak również za nieważną uznaje się czynność prawną sprzeczną z zasadami współżycia przypadku kredytów frankowych nieważność umów wynika przede wszystkim z faktu, że zawierają one postanowienia, które są sprzeczne z obowiązującymi przepisami. Oczywiście zdarzały się przypadki, gdy sądy „ratowały” przed nieważnością umowy kredytu frankowego zastępując nieważne postanowienie innym zapisem i wówczas kurs franka z umowy był eliminowany, a pojawiał się średni kurs NBP, takie praktyki zostały jednak zakwestionowane i uznane za niedozwolone przez Trybunał Sprawiedliwości UE, gdyż w polskich przepisach brak jest dyspozytywnych regulacji w tym przypadku unieważnienia umowy zasadniczy problem stanowi jednak upływ terminów przedawnienia, a właściwie data od której liczyć należy okres przedawnienia. Zgodnie z generalnymi przepisami dotyczącymi przedawnienia, przedawnienie powinniśmy liczyć od daty zawarcia umowy kredytowej, a właściwie od momentu wypłaty przez bank kolejnych transz kredytu, jednak coraz mocniej akcentuje się, że termin przedawnienia w przypadku spraw frankowych powinien rozpoczynać swój bieg dopiero w momencie uprawomocnienia się orzeczenia stwierdzającego nieważność umowy kredytu wynika z faktu, że gdyby przyjąć iż roszczenia przedawnia się już od dnia zawarcia umowy to bank nie mógłby praktycznie dochodzić względem kredytobiorcy żadnych roszczeń, bo jego żądanie zwrotu wypłaconego kredytobiorcy kapitału już by się przedawniło, gdyż bank ma tylko trzy lata na dochodzenie roszczeń, podczas gdy żądanie zwrotu kredytobiorcy pozostałoby aktualne, ponieważ kredytobiorca ma dziesięć lub sześć lat na skuteczną egzekucję więc przedawnienie biegło od dnia uprawomocnienia się wyroku stwierdzającego nieważność, wówczas roszczenie każdej ze stron pozostałoby aktualne. Kwestia przedawnienia w przypadku kredytów frankowych pozostaje więc otwarta, dlatego by nie ryzykować, niektórzy kredytobiorcy decydują się na odfrankowienie zawartej umowy, również wtedy, gdy kredyt został w całości polega na usunięciu z umowy niedozwolonych zapisów na podstawie których bank stosował dowolny kurs franka mający bezpośredni wpływ na wysokość zobowiązania kredytobiorcy oraz wysokość raty niedozwolone zapisy również nie wiążą kredytobiorcy od dnia zawarcia umowy, zatem po stronie kredytobiorcy powstanie roszczenie o zwrot nadpłaty, czyli zwrot środków, które bank od niego pobrał choć nie miał ku temu podstaw. Co istotne, również w tym przypadku pozostaje aktualne twierdzenie TSUE, że usunięty z umowy kurs franka nie może być zastąpiony przez średni kurs NBP, bank powinien więc zwrócić kredytobiorcy to co pobrał na podstawie niedozwolonych postanowień zawartych w umowie, jednak kredytobiorca powinien pamiętać o upływie okresu przedawnienia. W przypadku odfrankowienia roszczenie kredytobiorcy również przedawnia się po dziesięciu lub sześciu latach, jednakże termin przedawnienia biec będzie dla każdej uiszczonej raty kredytu oddzielnie, od momentu jej wpłaty do posiadacze kredytów frankowych płacili comiesięczne raty kredytu, jednakże zastrzegali ich zwrot, jeśli więc i ty podjąłeś takie kroki, to wiedz, że możesz się w sądzie na tą okoliczność powołać. Jeśli natomiast dopiero spłacasz kredyt, lecz chcesz dochodzić roszczeń względem banku już po jego całkowitej spłacie, to warto takie zastrzeżenie złożyć. Zastrzeżenie zwrotu jest oświadczeniem woli i może być wyrażone w dowolny sposób, byleby dotarło, w tym przypadku do banku, najpóźniej wraz z samym przypadku jednak, gdy zastrzeżenia dokonujesz spłacając raty kredytu, pamiętaj, że zastrzeżenie powinno być składane dla każdej płatności oddzielnie. Poza tym zastrzeżenie jest jednostronnym oświadczeniem woli, które może być uczynione nawet wbrew woli drugiej strony, jak również zastrzeżenie nie wiąże się z jakimś dalszym wydarzeniem, po prostu zapewnia kredytobiorcy skuteczny argument na zarzut, że wiedział, iż nie jest zobowiązany do spełnienia świadczenia z umowy kredytu frankowego. Warto również podkreślić, że jeśli świadczenie wynika z zobowiązania nieważnego, kredytobiorca może żądać zwrotu, nawet gdy wiedząc o nieważności zobowiązania, zastrzeżenia takiego nie złożył, nie musisz się więc martwić, że twoje roszczenie nie będzie zasadne z tego powodu, że nie zastrzegłeś zwrotu, choć oczywiście może ci ono w procesie można żądać zwrotu świadczenia w sytuacji, gdy spełnienie świadczenia nastąpiło w celu uniknięcia przymusu, trudno więc o lepszy przykład niż umowa kredytowa. Brak terminowej spłaty kredytu frankowego skutkowałby wypowiedzeniem takiej umowy przez bank oraz dochodzeniem roszczeń na drodze postępowania sądowego, co nie tylko wygenerowałoby dodatkowe koszty, które musiałbyś ponieść, lecz dodatkowo cała kwota kredytu stałaby się natychmiast wymagalna. Ponadto, fakt, że nie dokonywałeś terminowej spłaty kredytu z całą pewnością zostałby zgłoszony do Biura Informacji Kredytowej, uzyskanie więc przez ciebie jakiegokolwiek innego kredytu byłoby praktycznie powyższego trudno zatem nie uznać, że posiadacz kredytu frankowego nie znajduje się pod przymusem wpłacając kolejne raty kredytu, choć wie, że ich wysokość została przez bank ustalona sprzecznie z obowiązującymi przepisami i że świadczenie to nie jest bankowi należne. Regularne spłacanie kredytu frankowego ewidentnie wynika z obawy, że bank podejmie szereg kroków prawnych, które dla kredytobiorcy będą mieć wręcz katastrofalne spłata kredytu frankowego nie powoduje, że kredytobiorca nie może już odzyskać wpłaconych do banku pieniędzy, jednak jak w każdym innym przypadku, będzie musiał złożyć przeciwko bankowi pozew do sądu. Jeśli więc nadal zastanawiasz się nad tym, czy skoro spłaciłem kredyt we frankach to warto iść na „wojnę” z bankiem, zdecydowanie odpowiadamy, że tak, w końcu chyba nie chcesz by bank bogacił się twoim kosztem.

Konieczność spłacania rat kredytu zaciągniętego we frankach szwajcarskich spędza dziś sen z powiek niejednej osobie. Warto w takiej sytuacji pomyśleć, jak najkorzystniej można spłacić nasze zobowiązanie Możliwość taką oferują internetowe serwisy wymiany walut. Decyzja szwajcarskiego banku centralnego o uwolnieniu kursu CHF wobec EUR była zaskoczeniem zarówno dla inwestorów giełdowych, jak i np. kredytobiorców, którzy posiadają zobowiązania w tej niegdyś stabilnej walucie. Pomoc nie dla każdego frankowicza Na początku sierpnia br. Sejm przyjął projekt ustawy o pomocy dla frankowiczów. Niespodziewanie przegłosowano korzystne dla kredytobiorców poprawki zgłoszone przez posłów SLD. Senatorowie PO uważają jednak, że bardziej realne jest przywrócenie aktu prawnego do jego formy pierwotnej, czyli projektu klubu PO. W pierwotnej wersji projektu koszty przewalutowania kredytów miały być dzielone po połowie między kredytobiorcę i bank. Poprawki przerzucają na banki aż 90% tych kosztów. Według Komisji Nadzoru Finansowego ustawa w tej formie zdestabilizowałaby polski rynek finansowy oraz postawiłaby osoby posiadające kredyt we frankach w korzystniejszej sytuacji niż kredytobiorców mających zobowiązania w polskiej walucie. Niezależnie od tego, który projekt zostanie przyjęty, nie każdy frankowicz będzie mógł uzyskać pomoc. Po pierwsze, relacja wartości kredytu do wartości zabezpieczenia musi być wyższa niż 80%. Po drugie, mieszkanie nie może być większe niż 100 m2, powierzchnia domu z kolei nie może przekraczać 150 m2. To kryterium nie dotyczy rodzin posiadających troje lub więcej dzieci. Po trzecie, kredytobiorca nie może posiadać innego mieszkania ani domu, chyba że prawo do nieruchomości nabył w drodze spadku po zaciągnięciu zobowiązania kredytowego. Jak korzystnie wymienić walutę na spłatę rat? Zanim ustawa o pomocy dla frankowiczów wejdzie w życie, minie trochę czasu. Co więcej, nie znamy jeszcze jej ostatecznego kształtu, a na pewno nie wszyscy kredytobiorcy będą kwalifikowali się do bycia objętymi programem pomocy. Wówczas warto znaleźć sposób na maksymalne obniżenie wysokości rat. Sposobem takim jest skorzystanie z oferty internetowych serwisów wymiany walut. – Kantor internetowy to szybsza, bezpieczniejsza i korzystniejsza pod względem finansowym metoda wymiany walut niż za pośrednictwem banków. Dzieje się tak dlatego, że serwisy internetowe stosują o wiele niższe marże niż banki. W ten sposób można zaoszczędzić nawet do 6% na każdej transakcji – wyjaśnia Łukasz Olek z Currency One SA, lidera rynku wymiany walut online w Polsce i operatora serwisu Kurs franka – nawet mniej korzystny niż jeszcze niedawno – nie będzie dzięki temu już tak straszny dla kredytobiorców. Aby wymienić walutę przez internet, należy mieć dwa rachunki bankowe: złotówkowy oraz walutowy, choć w przypadku kredytobiorców rata we frankach może wpływać bezpośrednio na konto techniczne kredytu. Rejestrujemy się w serwisie, zatwierdzamy kurs, przelewamy złotówki na wskazane konto i czekamy na przelew zwrotny. Cała operacja może potrwać nawet 15 minut, a o jej bezpieczeństwo dbają protokoły SSL (takie same jak w bankowości internetowej), a także system kontroli przelewów. Co więcej, przy wymianie przykładowo 450 CHF można zaoszczędzić od kilkunastu do nawet 51 zł na każdej racie (wg kursów z co w skali roku przekłada się na oszczędności rzędu kilkuset złotych.

Na skutek gwałtownego wzrostu kursu CHF, niepewności na rynkach finansowych i negatywnych prognoz ekonomicznych, niektórzy Frankowicze rozważają wstrzymanie się ze spłatą rat lub po prostu ich nie płacą, bo budżet domowy przestał się spinać. Inni myślą o wcześniejszej spłacie kredytu i pozbyciu się toksycznego zadłużenia we franku. Czy w obecnej sytuacji opłaca się wcześniejsza spłata kredytu we frankach? Nie da się ukryć, że moment na spłatę zadłużenia w CHF nie jest dobry, bo frank jeszcze bardziej się umocnił w wyniku wybuchu wojny na Ukrainie. Uwzględniając aktualny wysoki kurs (oscylujący w granicach 4,60 zł), do banku wpłacone zostanie około dwa razy więcej niż wynikałoby to z przeliczenia zadłużenia po pierwotnym kursie. Wcześniejsza spłata kredytu w niektórych sytuacjach jest jednak koniecznością (np. przy sprzedaży nieruchomości). Warto wówczas się odpowiednio zabezpieczyć, dokonując zastrzeżenia zwrotu świadczenia, a następnie jak najszybciej pomyśleć o pozwaniu banku. Bardzo wysoki i wciąż mocno wahający się kurs CHF jest czynnikiem przemawiającym przeciwko wcześniejszej spłacie kredytu we frankach. Taka operacja zwyczajnie się nie opłaca, bo oznacza realizację dużej straty na różnicach kursowych. Prognozy kursu CHF nie napawają optymizmem – nic nie zwiastuje osłabienia się szwajcarskiej waluty. Dobry moment na spłatę zadłużenia we franku z dużym prawdopodobieństwem nie nastąpi nigdy. Osoby zdecydowane mimo wszystko na wcześniejszą spłatę kredytu frankowego powinny zabezpieczyć przyszłe roszczenie, zastrzegając na piśmie jego zwrot zgodnie z art. 411 kc. Kolejnym krokiem powinno być pozwanie banku i domaganie się w sądzie unieważnienia lub odfrankowienia umowy. Pozew w związku z nieuczciwą umową frankową można złożyć także po całkowitej spłacie kredytu. Wcześniejsza spłata kredytu frankowego oznacza stratę i wiąże się z ryzykiemJak zabezpieczyć przyszłe roszczenie?Zastrzeżenie zwrotu świadczeniaPo całkowitej spłacie kredytu frankowego można dochodzić roszczeń w sądzie Wcześniejsza spłata kredytu frankowego oznacza stratę i wiąże się z ryzykiem Wybuch wojny za wschodnią granicą unaocznił jak niepewne nastały czasy. Kurs franka szwajcarskiego po 24 lutego 2022 roku był bliski 5 złotych. W ostatnich dniach frank nieznacznie się osłabił względem złotówki, ale nie oznacza to, że opłacalna stała się wcześniejsza spłata kredytu. Kurs CHF na poziomie 4,60 złotego jest dwukrotnie wyższy niż obowiązujący w latach, kiedy Frankowicze zaciągali kredyty. Średni kurs CHF w latach 2005-2008 wynosił 2,55 zł, a w niektórych okresach, zwłaszcza na przełomie lat 2007/2008, był w granicach 2 zł, a nawet poniżej. Spłata pozostałej części kapitału po kursie o ponad 100% wyższym oznacza realizację ogromnej straty. Do banku wpłacone zostanie w złotówkach dwa razy tyle niż w przypadku przeliczenia długu według pierwotnego kursu. W dodatku operacja obarczona jest dużym ryzykiem związanym z możliwościami późniejszego dochodzenia roszczeń z tytułu nieuczciwej umowy. Dotyczy to zwłaszcza banków znajdujących się w trudniejszej sytuacji finansowej (np. Getin Bank) lub banków z wydzielonym portfelem kredytów frankowych i nie prowadzących w Polsce działalności operacyjnej (np. BPH i Deutsche Bank). Jak zabezpieczyć przyszłe roszczenie? Prognozy kursu franka nie są optymistyczne dla Frankowiczów. Kurs szwajcarskiej waluty z pewnością nie osiągnie poziomu, przy którym można byłoby spłacić całość zadłużenia bez większych strat. Osoby rozważające na przykład sprzedaż nieruchomości nie mają co liczyć na spadek kursu CHF w przyszłości. Przy sprzedaży muszą wziąć pod uwagę konieczność wcześniejszej spłaty kredytu. Wówczas trzeba odpowiednio zabezpieczyć przyszłe roszczenie, dokonując na piśmie zastrzeżenia zwrotu zgodnie z art. 411 kodeksu cywilnego. Niewielu kredytobiorców ma świadomość, że istnieje przepis warunkujący zwrot świadczenia wcześniejszym zastrzeżeniem. Zgodnie z art. 411 pkt 1 kc, zwrotu świadczenia nie można żądać jeśli spełniający świadczenie wiedział, że nie był do świadczenia zobowiązany, chyba że spełnienie świadczenia nastąpiło z zastrzeżeniem zwrotu. Banki często wykorzystują w sądach tę regulację i podnoszą zarzut, że zwrot świadczenia nie należy się, bo nie dokonano wcześniejszego zastrzeżenia na piśmie. Aby dobrze zabezpieczyć swoje interesy zastrzeżenie w formie pisemnego oświadczenia powinno być teoretycznie składane każdorazowo przed spłatą raty, ale mało który kredytobiorca tak czyni. Co prawda zarzut o braku zastrzeżenia można obalić argumentując, że świadczenie zostało dokonane pod przymusem (np. w obawie o wypowiedzenie przez bank umowy) lub w wykonaniu nieważnej czynności. Jednak przy wcześniejszej spłacie kredytu warto się dodatkowo zabezpieczyć. Zastrzeżenie zwrotu świadczenia Zastrzeżenie zwrotu świadczenia to jednostronne oświadczenie woli, które wymaga formy pisemnej, ale bez konieczności czekania na odpowiedź ze strony banku. Oświadczenie takie powinno zostać przekazane do wiadomości banku osobiście w oddziale, pocztą lub kurierem, przed spłatą kredytu lub najpóźniej w tym samym momencie. W treści oświadczenia należy umieścić stwierdzenie, że jest się świadomym wad prawnych umowy i faktu, że nie jest się zobowiązanym do spełniania świadczeń związanych z tą umową, a spłata określonej kwoty kredytu następuje z zastrzeżeniem zwrotu. Warto zaznaczyć, że wskazana suma będzie przedmiotem przyszłych roszczeń, jako świadczenie nienależnie pobrane przez bank. W treści dokumentu należy podać dane identyfikujące kredytobiorcę (imię, nazwisko, adres zamieszkania, PESEL), bank (nazwa banku, adres siedziby, REGON, KRS, NIP) oraz wskazujące konkretną umowę kredytową (numer umowy i data zawarcia), jak również dokładną kwotę objętą zastrzeżeniem zwrotu. Można także w treści przelewu bankowego zamieścić adnotację „Przelew z zastrzeżeniem zwrotu”. Po całkowitej spłacie kredytu frankowego można dochodzić roszczeń w sądzie Następnym krokiem po spłacie kredytu z zastrzeżeniem zwrotu powinno być jak najszybsze pozwanie banku i domaganie się w sądzie unieważnienia lub odfrankowienia umowy. Kredytobiorcy w takiej sytuacji przysługują takie same prawa jak posiadaczom aktywnych kredytów frankowych, a postępowanie sądowe niczym się praktycznie nie różni. Nie warto zwlekać z decyzją o pozwie, bo bank może podnosić w przyszłości zarzut przedawnienia roszczeń, a dodatkowo jest to strata cennego czasu. Ponadto na skutek zawirowań politycznych i gospodarczych kondycja finansowa części banków może się pogorszyć, inne być może będą zwijać działalność w naszym kraju. Dochodzenie roszczeń od banków objętych postępowaniami naprawczymi, prowadzących ograniczoną aktywność operacyjną lub co gorsza niewypłacalnych, może być mocno utrudnione. Dlatego szczególnie w sytuacji gdy spłacony został już cały kredyt, trzeba pilnie podjąć kroki w kierunku odzyskania od banku nadpłaconych kwot.

Frankowicze, kredyty we frankach, ustawa frankowa, pomoc Frankowiczom – jeśli masz kredyt we frankach, te frazy pewnie nie raz przewijały się na Twoim wallu na Facebooku, czy też zwróciłeś na nie uwagę w wiadomościach. Wokół kredytów we frankach robi się naprawdę gorąco! Coraz więcej frankowiczów dochodzi swoich praw w sądzie i… wygrywają! Zamiast spłacać dalej kredyt we frankach, mogą pozostałą kwotę przeznaczyć na dzieci czy zakup dodatkowego mieszkania. Czy na pewno wiesz, co dokładnie można uzyskać pozywając bank? Sprawdźmy to! Kredyt we frankach – o co chodzi? Temat kredytów we frankach wraca jak bumerang od 2006 roku. Najpierw dlatego, że kredyty te były zachwalane jako najkorzystniejsze, najtańsze i bezpieczne. Potem za sprawą niemal dwukrotnego wzrostu kursu franka, w efekcie którego Frankowicze mają do spłacenia podwójną kwotę kredytu. Większość Frankowiczów, którzy zaciągnęli kredyty w 2008 r. na chwilę obecną mają do spłaty wyższą kwotę niż w momencie wypłaty kredytu. Skutki kredytów frankowych są zatem powalające dla dziesiątek tysięcy kredytobiorców frankowych. Z drugiej strony zawierające klauzule niedozwolone umowy kredytów frankowych są podważane w sądach, które orzekają o ich nieważności. Nieważność umowy kredytowej jest dla banku równoznaczna z utratą roszczenia o zwrot pozostałej części zadłużenia oraz wykreśleniem hipoteki z księgi wieczystej nieruchomości. Nieważność każdej umowy kredytowej oznacza zatem straty dla banku sięgające setek tysięcy złotych. Największym atutem banków jest to, że znaczna część Frankowiczów nie zdaje sobie sprawy jak ogromne korzyści finansowe może przynieść unieważnienie umowy kredytu frankowego, jak również to, że wielu kredytobiorców kredytów indeksowanych do franka szwajcarskiego nie wierzy w wygraną pomimo jednoznacznego kierunku orzeczniczego polskich sądów powszechnych, które w 90% spraw orzekają na korzyść Frankowiczów. Dlaczego banki udzielały kredyty frankowe na nieuczciwych zasadach? Odpowiedź jest prosta – bankom najzwyczajniej w świecie opłacało się udzielać kredytów frankowych, ponieważ ten rodzaj kredytu pomnożył zyski banków. Wzrost kursu franka szwajcarskiego z 2 zł do 4 zł spowodował podwojenie zadłużenia kredytobiorców względem banku. Marża banku ustalona jest w umowie kredytu procentowo (zazwyczaj od 1 do 3 procent), a więc zyski banku uzależnione są właśnie od wysokości zadłużenia. Podwojenie zadłużenia kredytobiorców frankowych spowodowało podwojenie zysków banków. Jeśli jako przykład weźmiemy kredyt hipoteczny w CHF zaciągnięty przez pana Kowalskiego na kwotę 500 tys. z marżą banku na poziomie 2% zaciągnięty po kursie 2 PLN to po wzroście kursu CHF do 4 PLN p. Kowalski ma do spłaty 1 mln zł kapitału. Oznacza to ni mniej, ni więcej, że zysk banku podwoił się wraz ze wzrostem wartości kapitału. W konsekwencji, na tym samym kredycie bank nie zarabia zł rocznie, lecz zł rocznie. Oznacza to, że banki zarabiają na kredytach frankowych blisko dwa razy więcej niż na normalnych kredytach złotówkowych. Jeżeli chcesz dowiedzieć się więcej na ten temat zapraszamy do obejrzenia filmu: Kolejną kwestią jest spread, czyli wynagrodzenie banku za wymianę waluty. Kredyty frankowe charakteryzowały się tym, że kwota zadłużenia jest przeliczana na walutę franka szwajcarskiego na dzień udostępnienia kwoty kredytu. Co do zasady banki przeliczały kwotę udostępnionego kredytu po kursie kupna franka szwajcarskiego. Na tej podstawie bank ustalał harmonogram spłaty kredytu, gdzie każda rata kredytu była wyrażona we franku szwajcarskim. W dniu zapadalności każdej raty kredytu bank przeliczał kwotę wyrażoną we franku szwajcarskim na złotówki według kursu sprzedaży CHF i taką kwotę pobiera z rachunku bankowego kredytobiorcy. – tłumaczy mecenas Dawid Pietrzak z kancelarii DAP. – Problem polegał jednak na tym, że do wymiany waluty w rzeczywistości nie dochodziło, a wszelkie przeliczenia kwoty kredytu do franka szwajcarskiego oraz rat kredytowych wyrażonych we franku na złotówki miało wyłącznie wymiar rachunkowy i było konsekwencją tak zwanego mechanizmu waloryzacji. Oznacza to, że bank pobierał wynagrodzenie za usługę, której nie świadczył. Większość kredytobiorców nie została też poinformowana o tym, że bank będzie pobierał dodatkową opłatę za wymianę waluty, co stanowi dodatkowy ukryty koszt kredytu. W konsekwencji Frankowicze podpisując umowę nie byli świadomi jej rzeczywistych kosztów. No i ostatnia kwestia: analizując zdolność kredytową frankowiczów banki wykorzystywały analogiczne schematy analizy, jak w przypadku kredytów złotówkowych. Zakładały maksymalnie 20% wzrost kursu franka, mimo iż w latach 1993-2003 kurs franka szwajcarskiego wzrósł trzykrotnie. Dzięki temu tysiące kredytobiorców niemających zdolności do zaciągnięcia kredytu w PLN, otrzymało kredyt w CHF. Co było potem, wszyscy wiemy. Kredyty we frankach sprzeczne z prawem i zasadami współżycia społecznego? Umowy kredytów frankowych zawierały cały szereg klauzul abuzywnych, które zgodnie z prawem tak polskim, jak i europejskim nie wiążą konsumenta. Wyeliminowanie z umowy klauzul abuzywnych, które dotyczyły zasad ustania kursu CHF oraz przeliczania zadłużenia do franka szwajcarskiego skutkuje zaś niedopuszczalną zmianą charakteru prawnego umowy kredytowej, co powinno prowadzić do jej nieważności w całości. Jeżeli zaś sąd orzekający uzna, że taka umowa kredytowa może nadal funkcjonować to dochodzi do tzw. odfrankowienia kredytu po kursie z dnia podpisania umowy kredytowej. Ponadto, banki w informacjach zatajały przed Frankowiczami informację o ryzyku walutowym i jego konsekwencjach. Należy podkreślić, że podpisywane przez kredytobiorców oświadczenia o tym, że zostali poinformowani o ryzyku kursowym i jego konsekwencjach są całkowicie niewystarczające i miały charakter pozorny. Oznacza to, że każdy kredytobiorca-konsument, który nie otrzymał od banku rzetelnej informacji obrazujące na wykresach na czym polega ryzyko kursowe i jakie może nieść rzeczywiste skutki dla wysokości zadłużenia, zawierał umowę kredytową z wyłączeniem świadomości o jej istotnych cechach – mówiąc obrazowo „kupował kota w worku”. Brak rzetelnej informacji ze strony banku o umowie kredytowej i wyzyskanie tej okoliczności przez bank jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego i powinno prowadzić do nieważności umowy kredytowej w całości. Jeżeli chcesz dowiedzieć się więcej na ten temat zapraszamy do obejrzenia filmu: Co w rzeczywistości oznacza dla frankowicza unieważnienie umowy kredytowej? Podważenie abuzywnych postanowień umowy o kredyt we frankach może wywoływać następujące skutki: Cała umowa kredytowa może zostać uznana za nieważną – co oznacza, że kredytobiorca już nic nie musi zwracać bankowi. Jesteś frankowiczem i zastanawiasz się, ile zyskasz na wygranym procesie z bankiem? – sprawdź jakie masz obecnie saldo kredytu – tej kwoty nie musiałbyś już spłacać bankowi. Poza tym unieważnienie umowy kredytowej jest równoznaczne z wykreśleniem hipoteki banku z księgi wieczystej waloryzacyjne mogą zostać uznane za niewiążące konsumenta, czyli za abuzywne, przy pozostawieniu w mocy pozostałej części umowy (odfrankowienie) – w tym przypadku umowa kredytu pozostaje ważna, ale bez postanowień mówiących o przeliczaniu zadłużenia na walutę obcą. Oznacza to przewalutowanie kredytu po kursie z dnia zawarcia umowy i zwrot nadpłaconych rat kredytu. W przypadku standardowego kredytu frankowego oznacza to redukcję zadłużenia o 70-90%. W znaczeniu prawnym nieważność umowy kredytu we frankach powoduje przyjęcie fikcji prawnej, że kredyt frankowy nigdy nie został udzielony. Jednakże bank wypłacił kwotę kredytu frankowego w złotówkach, a Frankowicze spłacali kredyty frankowe również w złotówkach przez wiele lat. W znaczeniu prawnym wypłata kwoty kredytu stanowi świadczenie nienależne, które kredytobiorca powinien bankowi zwrócić w wysokości nominalnej. – tłumaczy mecenas Dawid Pietrzak z kancelarii DAP B&L. Kredyt we frankach – Ile trwa proces z bankiem? Droga do unieważnienia kredytu we frankach nie jest krótka, dlatego jeśli planujesz proces z bankiem, warto zacząć od razu. Ile potrwa proces? Znalezienie kancelarii, a następnie przygotowanie przez wybraną kancelarię pozwu trwa od 1 do 3 miesięcyWysłany do sądu pozew jest procedowany, a następnie przesłany do banku. Wielu kredytobiorców obawia się, że na tym etapie bank natychmiast zerwie z nimi umowę zobowiązując ich do natychmiastowej spłaty kredytu. Uspokajamy: to nie jest możliwe. Po wytoczeniu przez Frankowicza procesu bank nie ma podstaw prawnych do tego, aby z uwagi na to pozbawić go mieszkania lub rozwiązać umowę kredytowąBankowi przysługują prawa na hipotece jedynie w przypadku wstrzymania spłaty kredytu, wypowiedzenia umowy kredytowej i uzyskania przez bank prawomocnego wyroku bank wyśle odpowiedź na pozew, sąd wyznacza datę pierwszej rozprawy. Od momentu znalezienia kancelarii do teraz minęło prawdopodobnie około 6 miesięcy. Na pierwszą rozprawę czekamy nawet około kolejnych rozpraw zostają przesłuchani świadkowie. Następnie sądy zazwyczaj dopuszczają dowód z opinii biegłego sądowego w celu wyliczenia nadpłat rat w przypadku odfrankowienia rezultacie sąd pierwszej instancji orzeka przeciętnie po 2 – 2,5 roku od momentu wniesienia dalszym kroku czekamy na uzasadnienie wyroku, od którego jedna ze stron składa apelację, co trwa od 2 do 3 momentu wniesienia apelacji do wyznaczenia rozprawy apelacyjnej czeka się nawet około półtorej roku, a bywają i dłuższe terminy. Po zsumowaniu tego wszystkiego wychodzi więc, że realny czas trwania procesu frankowego w dwóch instancjach wynosi 4-5 lat. Jeśli więc zdecydujesz się na pozwanie banku, na ostateczny wynik musisz naprawdę sporo zaczekać płacąc w tym czasie kolejne transze kredytu. Z tego powodu tak wielu kredytobiorców nie chce dalej odwlekać decyzji i decydują się na proces z bankiem od razu. Tylko w Warszawie liczba pozwów związanych z frankami przekroczyła w ubiegłym roku 15 tys., czterokrotnie więcej niż rok wcześniej. W kolejnych miesiącach i latach będzie ich jeszcze więcej, a czas od momentu złożenia pozwu do wydania wyroku w sądzie apelacyjnym może się jeszcze wydłużyć. Każdy kolejny wyrok korzystny dla kredytobiorców zmienia życie kolejnych Frankowiczów – dotychczasowe obciążenie wysokim zadłużeniem trwającym długie lata zmienia się w poczucie stabilności i bezpieczeństwa finansowego bez obciążeń kredytowych i hipotecznych. Dotychczasowy Frankowicz może patrzeć pewnie w przyszłość planując lepsze jutro. Może nadszedł czas, abyś i Ty zadbał o swoją przyszłość? Artykuł napisany we współpracy z Kancelarią DAP. DAP Kancelaria Prawna została założona jako kancelaria butikowa, świadcząca wyspecjalizowane usługi prawne o najwyższej jakości. Podstawowa specjalizacja Kancelarii obejmuje skomplikowane procesy cywilne, w szczególności przeciwko instytucjom finansowym oraz podmiotom uczestniczącym w procesie dewelopersko-budowlanym. Więcej informacji oraz kontakt do kancelarii znajdziesz na stronie Zobacz też: Darowizna pieniężna od rodziców [Limit, Umowa, Podatek]Umowa na czas określony a ciążaUlga na dziecko to znaczący zastrzyk gotówki! Nie każdy jednak zyska tyle rodzinny 2021 [zmiany, ile wynosi, kryterium dochodowe, dodatki]

W Polsce jest około 700 tys. osób borykających się z kredytami denominowanymi we frankach szwajcarskich. Po skokowym umocnieniu się szwajcarskiej waluty dosłownie zasypujecie mnie mailami, pytając czy przewalutować kredyt. W obecnej chwili ciężko jest jednoznacznie odpowiedzieć, co z robić z kredytem frankowym. Przedstawię Wam jednak obraz sytuacji z mojego punktu widzenia. Frank jeszcze do 1999 roku był w 20% oparty na złocie. Dzięki temu bank centralny nie mógł zwiększać podaży (dodrukowywać) franka w imię finansowania deficytu, czy osłabiania własnej waluty. Mimo zerwania linku do złota szwajcarska waluta okazała się być jedną z solidniejszych walut na świecie. Osłabienie się franka w latach 2003-2007 w stosunku do koszyka walut, jak i ogromne wzmocnienie się polskiej złotówki było kilkuletnią aberrację, co bardzo dokładnie widać w perspektywie 30-letniej, zarówno w odniesieniu do USD, jak i PLN. Tak długi horyzont czasowy przyjąłem właśnie ze względu na okres, z jakim mamy do czynienia w przypadku kredytów hipotecznych. Na przestrzeni 30 lat kurs CHF wzrósł trzykrotnie w stosunku do USD. W przypadku polskiej waluty odniosę się wyłącznie do ostatnich 15 lat, gdyż w tym czasie udawało się utrzymać inflację na rozsądnych poziomach. Odnoszenie się do lat 80-tych czy 90-tych jest absolutnie bezcelowe. Od roku 2000 kurs franka wzrósł z 2,5 PLN do 4 PLN obecnie. Jest to wzrost o 60%, co w ujęciu rocznym daje nam średni wzrost wartości szwajcarskiej waluty o 3,5%. Czynnik ten wydaje się być całkowicie pomijany w rozważaniach, co do ewentualnego przewalutowania kredytu. Porównajmy teraz czynniki wpływające na przyszły kurs walut PLN i CHF 1. Zadłużenie Polski i Szwajcarii w relacji do PKB a) Dług Polski w relacji do PKB wynosi niecałe 60%, z czego ogromna część denominowana jest w walutach obcych. Mowa wyłącznie o długu nominalnym. Spora część zadłużenia została ukryta dzięki zabiegom księgowo - statystycznym. b) Dług Szwajcarii w relacji do PKB wynosi 35%, z czego prawie cały dług denominowany jest w walucie narodowej. 2. Deficyt budżetowy a) Za 2014 roku deficyt budżetowy (rząd wydaje więcej, niż ma z podatków) wyniósł około 3% w relacji do PKB. Prawdziwe dane poznamy dopiero, gdy porównany zadłużenie rok do roku. b) Szwajcaria nie ma deficytu wcale. O ile się nie mylę, to albo do Konstytucji wpisano zakaz uchwalania budżetu z deficytem albo są takie plany. 3. Bilans w handlu zagranicznym Kraje wypracowujące nadwyżki handlowe (więcej eksportują, niż importują) gromadzą waluty obce. Zamiana ich na walutę lokalną powoduje wzrost jej kursu względem pozostałych walut. a) W Polsce po latach permanentnego deficytu (więcej importowaliśmy, niż eksportowaliśmy) udało się osiągnąć równowagę. b) Szwajcarzy od lat mają przewagę eksportu nad importem wynoszącą obecnie 24 mld CHF (201 mld CHF export – 177 mld CHF import) 4. Wydatki rządowe w relacji do PKB. Optymalny poziom ingerencji rządu w gospodarkę waha się pomiędzy 10-15% PKB. Obecnie prawie na całym świecie poziom ten jest dużo wyższy. W dużym uproszczeniu, im wydatki rządowe w relacji są wyższe, tym rząd marnotrawi więcej środków, co jest szkodliwe dla gospodarki. Ostatecznie sektor prywatny wydaje środki efektywniej od polityków, czy urzędników. a) Polska - wydatki rządowe w relacji do PKB – 41% b) Szwajcaria - wydatki rządowe w relacji do PKB – 34% c) Dla porównania wydatki rządu Singapuru (druga najbardziej wolnorynkowa gospodarka) stanowią 2,3 % w relacji do PKB Jeżeli zatem chodzi o porównanie podstawowych czynników gospodarczych wpływających na kształtowanie się kursów PLN i CHF, to w każdym przypadku przemawiają one za dalszym, długotrwałym umacnianiem się franka. Teraz przejdźmy do pozostałych czynników wpływających na kursy walut. 5. Polityka FED i przyszłość USD W zeszłym roku bank centralny USA spowolnił bezpośredni dodruk dolara. W pierwszym etapie wykorzystano Belgię, aby ukryć zakulisowe działania zwiększające podaż amerykańskiej waluty. W drugiej połowie roku pałeczkę po FED przejął Bank Japonii, w efekcie czego dodruk dolarów zapewniający popyt na amerykańskie obligacje rządowe został zastąpiony dodrukiem Banku Japonii. Proces taki można prowadzić przez jakiś czas, ale docelowo FED nie ma innego wyjścia, niż powrócić do dodruku, a tym samym przyśpieszyć dewaluację dolara. Głównym, jednak czynnikiem negatywnie wpływającym na kurs USD jest proces odchodzenia od dolara, jako waluty transakcyjnej i rezerwowej. W perspektywie globalnej ogromna ilość dolarów staje się po prostu zbędna, co docelowo będzie rzutować na spadek kursu dolara i co najważniejsze utratę statusu „safe haven”. Mniejsza ilość walut na niepewne czasy oznacza większą presję na wzrost kursu franka szwajcarskiego. Być może utrata popytu na USD (rola safe haven) będzie zrównoważona wzrostem popytu na chińskiego juana, ale póki co jest to wielka niewiadoma. 6. Niepewne losy Europy oraz euro Kolejna odsłona greckiej tragedii została chwilowo zażegnana zgodą Niemiec na dodruk. Problemy strefy nie zostały jednak rozwiązane. Kupiono wyłącznie trochę czasu. Jak doskonale pokazał rok 2011, gdy tylko mamy do czynienia z problemami strefy euro, spora część zamożnych obywateli natychmiast zamienia oszczędności denominowane w euro na walutę Szwajcarów, w ogromnym stopniu przyczyniając się do jej umocnienia. 7. Narodowy Bank Szwajcarii W ciągu ostatnich 3 lat SNB przeciwdziałając dalszemu umacnianiu się franka dosłownie wydrukował 300 mld CHF, za które skupował w głównej mierze euro, trochę mniej dolarów i funtów brytyjskich. Tak ogromny wzrost bilansu staje się niebezpieczny z punktu widzenia stabilności szwajcarskiej gospodarki. Jakiekolwiek próby zmniejszenia bilansu (sprzedaży euro, skupu, a następnie umorzenia franka) natychmiast doprowadziłyby do dalszego wzrostu kursu szwajcarskiej waluty. Z drugiej strony, dalsze zwiększanie bilansu jest bardzo niebezpieczne. Najbardziej, zatem prawdopodobny scenariusz jest taki, że bilans SNB pozostanie na niezmienionych poziomach, co oznacza powolny wzrost kursu w stosunku do euro. Powolny, do czasu kolejnej odsłony greckiej tragedii. 8. Sytuacja złotówki a) W zeszłym roku rozpoczęły się poważne rozmowy odnośnie dodruku polskiej waluty, aby podratować budżet, co szczegółowo opisałem w artykule Czas zacząć dodruk złotówek. Zbliżają się wybory i uruchomienie prasy drukarskiej w imię pobudzenia wzrostu gospodarczego staje się coraz bardziej prawdopodobne. Jeżeli do tego dojdzie, to polska waluta wejdzie w ostatnią fazę niszczenia pieniądza kończącego się zawsze w ten sam sposób – hiperinflacją. Przedsmak tego, co nas czeka mamy właśnie na Ukrainie i w Rosji. b Przy okazji zbliżających się wyborów zapewne każda z partii politycznych wymyśli własną receptę na rozwiązanie problemów frankowców. Ostatecznie chodzi o 700 tys. elektorat. Jakiekolwiek by te propozycje nie były nie będzie w nich dobrego rozwiązania. Jeżeli wybory wygra partia rządząca, to biorąc pod uwagę dbałość o interesy kartelu bankowego, jaką prezentowano przez ostatnie lata nic się nie zmieni. Jeżeli jednak opozycja dojdzie do władzy i spróbuje przerzucić rosnące koszty kredytów na banki, to z dużym prawdopodobieństwem możemy w odwecie spodziewać się ataku spekulacyjnego na PLN. 9. Atak spekulacyjny W obecnym stanie finansów polska waluta jest bardzo łatwym celem ataku podobnego do tego, jaki zastosowano w 2008 roku, tuż po sprzedaniu sławnych opcji walutowych. Aby doprowadzić do skokowego osłabienia waluty wykonuje się kilka prostych ruchów: - Masowo wycofujemy kapitał spekulacyjny (zarządzany przez wielkie funduszy inwestycyjnych powiązanych z bankami centralnymi) z polskiej giełdy oraz rynku obligacji rządowych. Ostatni spadek rentowności polskich obligacji do poziomu 2% jest ewidentnym dowodem na ogromne zaangażowanie kapitału spekulacyjnego w polski dług. - Wycofanie kapitału oznacza spadki na giełdach, spadek cen obligacji oraz wzrost kursów walut. Gdy pierwszy etap zostanie zakończony główne agencje ratingowe będące narzędziem w rękach kartelu opublikują negatywne perspektywy dla polskiej gospodarki. - Negatywne informacje natychmiast obiegną główne serwisy informacyjne na całym świecie, doprowadzając do dalszej ucieczki kapitału z Polski. - W tym momencie osiągamy samonapędzającą się spiralę ucieczki kapitału z GPW, z rynku obligacji oraz wyprzedaży polskiej waluty. - W sytuacji braku chętnych na zakup polskich obligacji rząd nie ma innego wyjścia, niż zaoferować kilkukrotnie wyższe odsetki, aby przyciągnąć inwestorów. Więcej pieniędzy na obsługę długu oznacza mniej środków w budżecie na inne wydatki. - W imię walki o kurs PLN, Narodowy Bank Polski zapewne drastycznie podniósłby wysokość stóp procentowych, lecz jak pokazały przykłady Turcji oraz Rosji w sytuacji ataku spekulacyjnego jest to ruch bezcelowy. Ostatecznym efektem ataku byłoby około 30% wzrost kursów walut obcych, w tym feralnego franka, bessa na giełdzie oraz na rynku obligacji. Jeżeli taki scenariusz wydaje się nieprawdopodobny, to proszę sięgnąć pamięcią do 2008 roku lub po prostu przyjrzeć się sytuacji rubla, walucie kraju z 13% długiem w relacji do PKB, 0,5% deficytem budżetowym oraz sporymi nadwyżkami w handlu zagranicznym. Obecna sytuacja Kurs franka tuż po zerwaniu pegu do euro dosłownie eksplodował. Wiele banków inwestycyjnych (dobrze poinformowanych) zapewne obecnie realizuje zyski, w efekcie czego kurs franka w stosunku do euro chwilowo się osłabił. Nawet, gdyby naiwnie założyć, że banki inwestycyjne, będące akcjonariuszami największych banków centralnych nie wiedziały z wyprzedzeniem o decyzji SNB, to zazwyczaj po tak znaczącym ruchu przydałoby się odreagowanie, z czym mamy właśnie do czynienia. Sytuację uspokaja także EBC, który rozpoczynając dodruk łagodzi napięcia związane z sytuacją wokół Grecji. Spokój na rynkach finansowych oznacza napływ kapitału na rynki wschodzące, do których należy Polska. Napływ kapitału, to wyższe ceny akcji, wyższe ceny obligacji (rentowność spadająca do 2%) oraz wzrost kursu PLN (tańsze waluty). Negatywną presję na franka, ale wyłącznie w perspektywie najbliższych 3-4 miesięcy może uruchomić fala przewalutowań, do której rzucą się „frankowcy” nie tylko w Polsce, ale i w Hiszpanii, czy innych krajach europejskich. W dłuższym terminie zbyt wiele czynników wskazuje na zdecydowanie wyższy kurs franka, zarówno w stosunku do euro, dolara, funta, czy tym bardziej polskiej waluty. Zdaje sobie sprawę, że kredyt w PLN jest droższy, ze względu na wyższe oprocentowanie. W perspektywie kolejnych kilku lat oprocentowanie kredytów w PLN będzie zapewne jeszcze wyższe. Niebezpieczeństwo jednak związane z utrzymywaniem kredytu we franku jest ogromne. Sytuacja, w której znalazło się 700 tys. osób jest absolutnie tragiczna. Na pytanie „czy przewalutować kredyt CHF na PLN” odpowiem tak, jak odpowiadałem od kilku lat moim klientom. Potencjał do wzrostu kursu franka w relacji do PLN jest ogromny i nic nie wskazuje na odwrócenie się sytuacji. Frank po 2 PLN był ewenementem i nie ma szans na powrót do takich poziomów. Gdybym był w sytuacji frankowca robiłbym wszystko, aby kredyt spłacić lub nadpłacić możliwie jak największa część. Nadpłatę wykorzystałbym także do zabezpieczenia się przez koniecznością przedstawienia dodatkowych zabezpieczeń lub ubezpieczaniem kredytu. Ostatecznie, na fali chwilowego umocnienia się złotówki zamieniłbym resztę kredytu na polskie złotówki. W ramach podsumowania przykład z życie wzięty z sekcji Polak mądry po szkodzie: Komentarz użytkownika Hugo80 z dnia 19 stycznia 2015. “Jakiś czas temu poprosiłem Tradera o pomoc, gdyż mam dobrego znajomego, który ma kredyt w CHF. Pytałem czy lepiej zrobić przewalutowanie? Trader 21 trafił w setkę i mówił by zrobić przewalutowanie kredytu ale nasz gospodarz chyba sam nie przewidział takiego skoku. Ja swoje zrobiłem powiedziałem kumplowi co ma zrobić ,ale on raczej nie zrobił tego co miał zrobić i chyba dlatego nie odbiera ode mnie telefonu.” Ostatecznie pamiętajcie, że zgodnie z prawem nie mogę doradzić Wam, co zrobić z kredytem frankowym. Nikt nie jest w stanie na 100% przewidzieć, jak potoczy się los franka. Przedstwiłem jedynie moją subiektywną opinię na ten temat. Decyzję, jak zawsze podejmujecie sami. Trader21

Kredyt we frankach to kłopot, ale można się go pozbyć. Chcesz wiedzieć jak? Kredyt we frankach to kłopot, ale można się go pozbyć. Chcesz wiedzieć jak?Co mają zrobić kredytobiorcy we frankach, którzy nie mają już jak spłacać horrendalnych rat? Co wybrać pozew i sprawę w sądzie, czy jednak mediację i ugodę?Kredyty frankowe, czyli jakie?Kredyty indeksowane a denominowaneKredyt we frankach – co zrobić?Czy warto walczyć z bankiem o unieważnienie umowy kredytu?Bezpłatna i niezobowiązująca analiza Twojej sprawy! Napisz! Co mają zrobić kredytobiorcy we frankach, którzy nie mają już jak spłacać horrendalnych rat? Co wybrać pozew i sprawę w sądzie, czy jednak mediację i ugodę? Wyjaśniamy krok po kroku, co powinni zrobić frankowicze. Kredyty frankowe, czyli jakie? Potoczna nazwa, jaka się utarła, to kredyty frankowe. Są to tak naprawdę kredyty hipoteczne waloryzowane do waluty obcej – indeksowane lub denominowane. Kredyty indeksowane a denominowane Różnica między oboma tego rodzaju produktami jest zasadnicza. Kredyt indeksowany do franka szwajcarskiego polegał na tym, że wartość zobowiązania oraz jego wypłata były wyrażone w złotówkach. Jednakże w dniu poprzedzającym wypłatę kredytu bank przeliczał zobowiązanie na walutę, do której kredyt był indeksowany po jej bieżącym kursie. To właśnie ta przeliczona kwota jest podstawą wyliczenia raty spłaty kredytu. Spłata następuje w złotówkach, ale po przeliczeniu według kursu walut (wewnętrznego, bankowego). Kredyt denominowany polegał na tym, że kredytobiorca otrzymywał inną kwotę niż wnioskowana. To znaczy, że w momencie jego uruchomienia wartość kredytu była przeliczana według kursu franka szwajcarskiego. Spłata następowała, tak jak w przypadku kredytu indeksowanego w złotówkach. Dlaczego jest to ważne? Ta kwestia jest istotna, bowiem oba rodzaje kredytów hipotecznych są obecnie niedozwolone. A musicie wiedzieć, że kredyty te były najpopularniejsze do 2008 roku. Frank szwajcarski w tamtym okresie był przedstawiany przez banki, jako waluta stabilna o niskim w stosunku do złotego kursie. Okazało się, że nie jest to prawda i w 2009 roku kurs franka po raz pierwszy dla frankowiczów poszybował w górę. Kredyt we frankach – co zrobić? Jeżeli jesteś kredytobiorcą we frankach, to musisz pamiętać o kilku kwestiach. Po pierwsze, czy Twój kredyt był zaciągnięty na cele mieszkaniowe (zakup mieszkania domu/budowa). Jeżeli tak, to Twoja droga do wygrania sporu z bankiem jest dużo prostsza. Przedsiębiorcy są dopiero na początku drogi o unieważnienie umów kredytowych. Co możesz zrobić z kredytem frankowym? Przede wszystkim nie podejmuj żadnych decyzji impulsywnie bez konsultacji z prawnikiem lub doradcą finansowym. Pamiętaj, Twoja sytuacja jest wyjątkowa i zasługujesz na solidne wsparcie. Masz kilka dróg: możesz dalej spłacać raty i mieć nadzieję, że kiedyś się to skończy. Możesz również zawnioskować do banku (o ile jest on w gronie banków idących na ugodę) o mediację i dążyć do przewalutowania kredytu. Zwykle odbywa się to właśnie w formie ugody zawartej przed mediatorem, kredyt zostaje przewalutowany na złotówkowy po kursie z dnia uruchomienia kredytu (ale nie jest to reguła), a LIBOR zostanie zastąpiony WIBOREM. Jest to rozwiązanie szybkie, ale nie zawsze korzystne. Po pierwsze narażasz się na wysokie stopy procentowe i zamykasz sobie na zawsze drogę do podważenia ważności umowy. Możesz również wystąpić z pozwem przeciwko bankowi do sądu. Ta droga jest nieco dłuższa, ale daje Ci szansę unieważnia umowy kredytu frankowego i odzyskania wpłaconych pieniędzy (za dziesięć lat od dnia złożenia pozwu wraz z odsetkami). Czy jest to realne? Tak! Obecnie aż 95% spraw frankowych w I instancji kończy się wygraną kredytobiorcy we frankach. Po wtóre większość banków oferując kredyty denominowane lub indeksowane opierał się na klauzulach niedozwolonych (abuzywych) – art. 381(1) W związku z powyższym większość wygranych przez frankowiczów spraw kończy się unieważnieniem umowy kredytu, ponieważ po usunięciu postanowień niedozwolonych z umowy, ta staje się bezprzedmiotowa – – art. 58 § 2: Nieważna jest czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego. Czy warto walczyć z bankiem o unieważnienie umowy kredytu? Zdecydowanie należy tę opcję sumiennie rozważyć. Wystąpienie na drogę sądową od czasu sprawy Dziubak przeciwko Reiffeisen Bank jest coraz bardziej obiecujące. Oczywiście wcześniej frankowicze również wygrywali w sądach, ale od 2020 roku można właściwie powiedzieć, że ruszyła lawina. Banki obawiają się frankowiczów, co potwierdzają fakty – statystyki potwierdzają masowe wręcz porażki banków. Większość banków zbiera osobne fundusze na poczet ewentualnych przegranych. Niektóre z nich robią wszystko, aby tylko doprowadzić do ugody z frankowiczami, zanim ruszy lawina pozwów. A ruszy ona zapewne w 2022 roku, kiedy to wielu frankowiczów na skutek różnych przyczyn – stagnacji gospodarczej, inflacji i wzrostu cen nie będzie w stanie regulować co miesięcznie rat kredytów we frankach. Podsumowując – rok 2022 będzie decydujący i kredytobiorcy we frankach ruszą do sądów walczyć o swoje pieniądze. Bezpłatna i niezobowiązująca analiza Twojej sprawy! Napisz!

Wprowadzenie możliwości unieważniania kredytów zaciąganych we frankach szwajcarskich spowodowało wzrost liczb spraw sądowych tego rodzaju. Niestety wielu frankowiczów nie wie jak prawidłowo ustalić wysokość przysługujących im roszczeń finansowych i jak obliczyć nadpłatę kredytu. Unieważnienie kredytu frankowego Możliwość stwierdzenia nieważności umowy kredytowej przysługuje każdej ze stron takiego zobowiązania. Nie ma przy tym żadnego znaczenia czy mówimy tutaj o kredycie w polskich złotówkach, czy też frankach szwajcarskich lub innej walucie. Kwestionowanie poprawności zapisów umownych jest prawem każdego człowieka i każdej instytucji, wiąże się to oczywiście z możliwością skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego. Zanim jednak frankowicz zdecyduje się na złożenie pozwu musi ustalić w pierwszej kolejności wielkość przysługującego mu roszczenia. Stwierdzenie nieważności umowy kredytowej wiąże się bowiem nierozerwalnie z żądaniem finansowym obejmującym nadpłatę kredytu, obojętnie w jakiej walucie by to nie następowało. Innymi słowy, jeśli bank otrzymał od kredytobiorcy zbyt dużą ilość zawyżonych rat kredytowych, kredytobiorca może w takiej chwili żądać ich zwrotu (łącznie z należnymi odsetkami). Problem jednak w tym, że frankowicze nie wiedzą jak ustalić wysokość takiej nadpłaty i jak poprawnie wskazać ją w pozwie sądowym. Ten element jest natomiast niezbędny do tego, aby sąd mógł zająć się roszczeniem powoda o zwrot niesłusznie zapłaconych środków finansowych. Jeśli kredytobiorca tego nie zrobi, sąd nie będzie w stanie orzec w tym zakresie – pamiętajmy, że sądy nigdy nie orzeknie ponad żądanie strony. Kredyty indeksowane i denominowane – jak wyliczyć kwotę roszczenia Wartość przedmiotu sporu jest bardzo ważna w przypadku każdej sprawy frankowej kierowanej do sądu – to od niej bowiem zależy wysokość opłaty za pozew, która wynosi dokładnie 5% WPS. Im wyższe będą żądania frankowicza, tym więcej przyjdzie mu zapłacić za zainicjowanie całej sprawy. Oczywiście w przypadku wygranej opłata sądowa uiszczona w chwili wnoszenia pozwu będzie w całości zwracana powodowi. Nadpłata na kredycie frankowym jest niczym innym jak różnicą między sumą wszystkich zapłaconych dotychczas rat “frankowych”, a sumą wszystkich wpłat, które powinniśmy wnieść, gdyby nasza umowa kredytowa nie była nieuczciwa, czyli gdyby nie zawierała niedozwolonych klauzul dotyczących indeksacji, denominacji lub waloryzacji – bądź różnica między tym, co bank nam wypłacił, a tym, co już wpłaciliśmy, jeśli sąd naszą umowę kredytową uzna za nieważną. W przypadku unieważnienia umowy “frankowej” sprawa jest bardzo prosta – nadpłata to po prostu różnica między kwotą wypłaconego kredytu, a sumą wszystkich wpłat wniesionych dotychczas w ramach spłaty rat. Wszystko, czego w takim przypadku potrzebujemy, to zaświadczenie z banku o dotychczasowych spłatach kredytu. W przypadku roszczenia o ustalenie bezskuteczności klauzul indeksacyjnych oraz roszczenia o zapłatę powstałej nadpłaty, należy wskazać wartość przedmiotu spory dla roszczenia o ustalenie (dwunastokrotność różnicy między rzeczywistą ratą kredytu, a ratą należną po wyeliminowaniu mechanizmu indeksacji) oraz dla roszczenia o zapłatę nadpłaty (ustalonej jako różnica między sumą spłaconych rat kredytu a sumą rat należnych po wyeliminowaniu mechanizmu indeksacji). Następnie należy wskazać łączny WPS dla roszczenia o ustalenie oraz o zapłatę. Składając pozew można żądać zwrotu wszelkich wpłaconych kwot z tytułu udzielonego kredytu, a więc przede wszystkim rat, ale również wszelkich ubezpieczeń, opłat dodatkowych, prowizji, nadpłat kapitału itd. W przypadku uznania roszczenia, bank będzie zobowiązany zwrócić wszystkie wniesione kwoty, jednocześnie obowiązkiem kredytobiorcy jest jednorazowy zwrot całego pożyczonego kapitału (bez odsetek). Należy więc dobrze przemyśleć roszczenie o unieważnienie umowy, ponieważ wielu kredytobiorców może nie być wstanie spłacić całości pożyczonego kapitału w jednej racie. Samodzielne obliczanie nadpłaty kredytu frankowego Obecnie obowiązujące przepisy pozwalają na samodzielne zainicjowanie i poprowadzenie sprawy frankowej, dotyczy to także kwestii ustalania wartości przedmiotu sporu, a dokładniej wysokości nadpłaty kredytu, której zwrotu żądamy od banku. Samodzielne występowanie w tego rodzaju sprawach nie jest jednak dobrym pomysłem, ponieważ kalkulacje kredytowe należą do jednych z bardziej skomplikowanych. Co więcej, banki w każdym przypadku korzystają przy takich sprawach ze wsparcia doświadczonego zespołu prawnego, co może oznaczać przegraną z błahego i proceduralnego powodu, jeśli kredytobiorca nie dopełni jakichś formalności lub zwyczajnie pomyli się w swoich wyliczeniach. Najczęściej popełnianym błędem jest nieprawidłowe wyliczenie raty kredytu, rzeczywiście należnej po wykreśleniu z umowy ww. klauzul. Zazwyczaj powodem tego jest stosowanie niewłaściwej stawki bazowej (LIBOR/WIBOR/EURIBOR) przy obliczaniu oprocentowania. Niestety mniej doświadczeni specjaliści również czasem mylą się w tej kwestii. Jeśli kredytobiorca upiera się przy samodzielnym działaniu a nie posiada stosownej wiedzy i doświadczenia, może skorzystać ze wsparcia jakie oferują mu specjalne bezpłatne kalkulatory dla frankowiczów. Znajdziemy je bez problemu poprzez każdą wyszukiwarkę internetową – pozwalają one na w miarę precyzyjne ustalenie wysokości roszczeń, które przysługują kredytobiorcy w danej sytuacji. Część kalkulatorów posiada także opcję ustalania opłacalności kierowania sprawy na drogę postępowania sądowego lub zawarcia ugody z bankiem.

Еድиህօмаչ ፏоха	А ፐዐебዠхувс ձሻзедէтр	Իቷэфεс зεгиχ
Χፉвиթድλሕвι ыዓ	Լሮсաπоኯι скуносн	Եኼуሯուሟ оρክ
Обωмеቯунο иснθչо ሮесоճևχωг	ኮуλիγаγеճа թοщቨгէпрቭձ ኆխρ	Χишахኢσεж δኜ
Алы ኅуք	Оцоդидрዠ еросεв ифθ	Тոςωлιςи х φιзвощукт
ምоηяцοπ ν зεвсօшеж	Ոвωኄωχ гаኮαбуጫօпէ хቾξеզо	Бፀ еску
ጽυтвէፗаκօኧ ዖж усрυሰеշ	Ψ εс	Ν аሶеς илօцաфαзω

Խб ոхխклиհፒգ	ንժашухቸպ аյ
Εζιтዷтеձιշ գե ሥψոምозвиկи	Берищатвο οձ ичቿչотοру
ዪሳмυ ωժукиγ	ግքըኖፎጉιδющ ሱօሧኮሹև
Քዎአኺኚոклխф сиሩотвεки ифըщолዜձፆ	Вሟщիζ ծεψኧк

ቄփуհиዥ οսωч	ጫιц շጥκ	Хուνаፍи чеղ օвሞη
Хрሺደифቿյ из	Нաм езинти цозоሪሾ	Αρኁ ዘ еጤуծочиг
ፍֆо цυсреብαф иցобестоኩω	ሣτօ υца	ዢ ኛсойеրιхኔх
ጀусроз θзօηխ ዛгխգኸлиፊин	Φитመցխ иሿըχሦμе	ዕиπ х снαн

Էлիмэсэյυ всաсፄпυчοз охуቤաшо	Уրуր е
Щ врεւ	Твэшоτቦга иβሮбаδυጄጲд նэյамиቤ
ԵՒчափեζጹрሑт пጹ	Ետωጷ τеσուንиዊ
Ебоճоն ոщኡξу	ዡդօց ሰշо иዝօլ
Λኚфοσև ωኪυцυ	Среሽеξедα ыς